Ioan Marc 3 - Yr Oraclau Bywiol - Welsh New Testament by John Williams 1842

1-6Bryd arall efe á aeth i fewn i’r gynnullfa, pan oedd yno ddyn â chanddo law gwedi gwywo. Hwythau gyda bwriad i gyhuddo Iesu á’i gwyliasant ef, i edrych á iachâai efe y dyn àr y Seibiaeth. Iesu á ddywedodd wrth y dyn â’r law wywedig ganddo, Saf i fyny yn y canol. Yna efe á ddywedodd wrthynt, Ai cyfreithlawn gwneuthur da âr y Seibiaeth, ynte gwneuthur drwg – gwaredu, ynte lladd? Ond hwy á dawsant â son. A gwedi edrych oddamgylch arnynt hwy, gyda digllonedd, yn cael ei ofidio oblegid dallineb eu meddyliau, efe á ddywedodd wrth y dyn, Estyn allan dy law: a fel yr oedd efe yn estyn allan ei law, hi á adferwyd. A’r Phariseaid á aethant allan yn ebrwydd, ac á gydymgynghorasant â’r Herodiaid yn ei erbyn èr ei ddyfetha ef.

7-12Eithr Iesu á giliodd, gyda ’i ddysgyblion, tua ’r môr, lle y dylynwyd ef gàn dyrfa fawr o Alilëa, o Iuwdëa, o Gaersalem, o Iduwmëa, ac o lànau yr Iorddonen. A’r rhai o diriogaethau Tyrus a Sidon hefyd, wedi clywed pa ryfeddodau á wnaethai efe, á ymgasglasant ato yn dyrfëydd. Yna y perodd efe iddei ddysgyblion geisio cwch yn barod iddo, o herwydd y lliaws rhag iddynt ei lethu ef; oblegid efe á iachâasai lawer, yr hyn á wnaeth i bawb, oedd ag anhwylderau arnynt, wasgu ato i gyfhwrdd ag ef. A’r ysbrydion aflan, pàn welsant ef, á ymgrymasant o’i flaen ef, gàn lefain, Ti yw Mab Duw. Ond efe á orchymynodd yn gaeth iddynt, na wnaent ef yn adnabyddus.

DOSBARTH II.Enwad Apostolion.

13-19Gwedi hyny, Iesu á esgynodd i fynydd, ac á alwodd ato y sawl à fỳnai efe, a hwy á aethant ato. Ac efe á ddetholodd ddeuarddeg, i fod gydag ef, fel y cènadwriaethai efe hwynt i gyhoeddi y teyrnasiad, gàn eu galluogi i iachâu clefydau, ac i fwrw allan gythreuliaid. Y rhai hyn oeddynt Simon, yr hwn á gyfenwodd efe Pedr, ac Iägo, mab Zebedëus, ac Iöan brawd Iägo. Y rhai hyn á gyfenwodd efe Boanerges, hyny yw, meibion taran; ac Andrëas, a Phylip, a Bartholomëus, a Matthew, a Thomas, ac Iägo, mab Alphëus, a Thadëus, a Simon y Canaanëad, a Iuwdas Iscariot, yr hwn á’i bradychodd ef.

20-30Yna yr aethant i fewn i dŷ, ac yno drachefn yr ymgasglodd tyrfa, fel na allai Iesu a’i ddysgyblion gymaint â bwyta. Ei geraint wedi clywed hyn, á aethant allan iddei ddal ef, (canys dywedasant, Y mae efe allan o’i bwyll. A’r Ysgrifenyddion à ddaethent o Gaersalem, á ddywedasant, Y mae efe mewn cyngrair â Beelzebwb, ac yn bwrw allan gythreuliaid, drwy dywysog y cythreuliaid.) Wedi i Iesu eu galw hwynt, efe á ddywedodd wrthynt drwy gyffelybiaethau, Pa fodd y gall Satan fwrw allan Satan? Os bydd teyrnas wedi ei rhwygo drwy ymbleidiau, nis gall y deyrnas hòno sefyll. Ac os bydd teulu gwedi ei rwygo drwy ymbleidiau, nis gall y teulu hwnw sefyll. Felly, os yw Satan yn ymladd yn ei erbyn ei hun, a gwedi ymrànu, nis gall efe sefyll, ond y mae yn agos iddei ddiwedd. Nis gall neb, wedi myned i fewn i dŷ y cadarn, ysbeilio ei ddodrefn ef, oddeithr iddo yn gyntaf drechu y cadarn; yna, yn wir, efe á all ysbeilio ei dŷ ef. Yn wir, yr wyf yn dywedyd wrthych, èr bod pob pechod arall mewn dynion yn faddeuadwy, a pha athrodion bynag á draethont; pwybynag á ddywedo athrodiaith yn erbyn yr Ysbryd Glan, ni faddeuir iddo byth, eithr y mae yn agored i gosb dragwyddol. Hyn á ddywedodd efe, am ddarfod iddynt haeru ei fod mewn cyngrair ag ysbryd aflan.

31-35Yn y cyfamser, daeth ei fam ef a’i frodyr, y rhai, gan sefyll allan, á ddanfonasant am dano. A’r bobl oedd yn eistedd o’i amgylch, á ddywedasant wrtho, Wele, y mae dy fam a’th frodyr allan, ac yn dy geisio di. Yntau á’u hatebodd hwynt, gàn ddywedyd, Pwy yw fy mam i neu fy mrodyr i? A chàn edrych o gwmpas àr y rhai à eisteddent o’i amgylch, efe á ddywedodd, Wele fy mam i a’m brodyr i; canys pwybynag á wna ewyllys Duw, hwnw yw fy mrawd, fy chwaer, a’m mam.