ЛУКА 17 - Библи?а: Стариот и Новиот Завет, Константинов（MKB）

Опомени и совети

1И им рече на Своите ученици: „Не е можно да не дојдат соблазни, но горко на оној, преку кого доаѓаат!

2Подобро би било за него да му биде обесен мелнички камен на вратот и да го фрлат во морето, отколку да соблазни еден од маливе.

3Внимавајте на себе! Ако ти згреши твојот брат, укори го и прости му, ако се покае.

4Ако и седумпати на ден, згреши против тебе и седумпати се обрати кон тебе и рече: ‘Се кајам!’- прости му!“

5Апостолите Му рекоа на Господа: „Придај ни вера!“

6А Господ рече: „Ако навистина има-те вера колку синаповото зрно - ќе ѝ речете на црницава: „Откорни се и пресади се во морето!“ И таа би ве послушала.“

7“Кој од вас - ако има слуга - кој ора или го чува стадото, ќе му рече, кога ќе се врати од поле: „Дојди бргу и прилегни покрај трпезава!“

8Нема ли да му каже: ‘Приготви ми нешто за вечера и препаши се, за да ми служиш додека јадам и пијам, а потоа и ти јади и пиј!’

9Зар ќе му благодари на слугата, што ја исполнил заповедта?

10Така и вие, кога исполнивте сѐ што ви е заповедано, речете: ‘Ние сме непо-лезни слуги; зашто го извршивме она, што бевме должни да го извршиме.’“

Благодарност и неблагодарност

11И кога одеше за Ерусалим, поминуваше меѓу Самарија и Галилеја.

12И кога влегуваше во едно село, го сретнаа десет лепрозни мажи, кои застанаа пода-леку

13и го поткренаа гласот, велејќи: „Исусе, Учителе, смилувај ни се!“

14А кога ги виде, им рече: „Одете и покажете им се на свеш-тениците!“ И се очистија додека одеа.

15А еден од нив, кога виде дека оздравел, се врати славејќи Го Бога гласно.

16И падна на лице при Неговите нозе и Му благодари. А тој беше Самарјанец.

17Тогаш Исус одговори и рече: „Зар не се очистија десетмина? Каде се уште деветте?

18Не најдоа ли да се вратат и да Му благодарат на Бога, освен овој туѓинец!“

19И му рече: „Стани и оди си, твојата вера те спаси!“

Доаѓање на Божјото Царство

20А кога фарисеите Го прашаа: „Кога ќе дојде Божјото Царство?“ Тој им одговори и рече: „Божјото Царство не доаѓа така, за да може да се види;

21ниту ќе се рече: ‘Еве го тука, или онаму!’ - зашто, ете, Божјото Царство е во вашата средина.

22А на учениците им рече: „Ќе дојдат дни, кога ќе посакате да видите само еден ден од деновите на Човечкиот Син, и не ќе го видите.

23И ќе ви зборуваат: ‘Еве Го тука!’ или ‘Ене Го онаму!’ Не одете таму и не трчајте по нив!

24Зашто како што молњата, која светнува - од едниот крај под небото - и го осветлува другиот крај, така ќе биде Човечкиот Син во Својот Ден.

25Но, прво Тој треба да претрпи многу и да биде отфрлен од ова поколение.

26И како што беше во Ноевите дни, така ќе биде и во деновите на Човечкиот Син:

27јадеја, пиеја, се женеа и се мажеа, сѐ до денот кога Ное влезе во Ковчегот; и дојде потопот и ги уништи сите.

28Исто така, како што беше во Лотовите дни: јадеа, пиеја, купуваа, продаваа, садеа, ѕидаа;

29а во денот кога Лот излезе од Содом, падна од небото оган и сулфур и ги уништи сите.

30Исто така ќе биде во оној Ден, кога ќе се јави Човечкиот Син.

31Во тој Ден, кој ќе биде на покривот, а неговата покуќнина е во домот, нека не слегува да ја земе! Исто така, кој ќе биде во полето, нека не се враќа кон останатите работи.

32Спо-мнете си за Лотовата жена.

33Кој сака да ја запази својата душа, ќе ја изгуби; а кој ќе ја изгуби, ќе ја запази.

34Ви велам - во таа ноќ, двајца ќе бидат во една постела, едниот ќе биде однесен, а другиот ќе биде оставен.

35Две жени ќе мелат заедно, едната ќе биде однесена, а другата ќе биде оставена.

36Двајца ќе бидат на нива, едниот ќе биде однесен, а другиот ќе биде оставен.“

37Тогаш проговорија и Му рекоа: „Каде Господи?“ А Тој им рече: „Каде е трупот, таму ќе се собираат и орлите!“