ЛУКА 12 - Библи?а: Стариот и Новиот Завет, Константинов（MKB）

Слободно исповедување

1Во меѓувреме се собра едно многуилјадно множество, така што се газеа еден со друг; почна да им зборува првин на Своите ученици: „Пазете се од фарисејскиот квас, што е лицемерие!

2Нема ништо сокриено, што не ќе се открие; ниту тајно, што не ќе се узнае!

3Затоа, тоа што сте рекле во темнина, ќе се чуе на видело; и што сте рекле на уво во собите, ќе биде разгласено од покривите.

4А вам, на Моите пријатели, ви велам: не бојте се од оние, кои го убиваат телото, а потоа не можат ништо повеќе да направат!

5Но ќе ве предупредам од кого да се боите: бојте се од Оној, Кој - по убивањето - има власт да фрли во пеколот! Да, ви велам, бојте се од Него!

6Зар не се продаваат две врапчиња за два асарија? И ниедно од нив не е забо-равено пред Бога.

7А вам ви се изброени и сите влакна на главата! Не бојте се! Вие вредите повеќе од многу врапчиња.

8И ви велам: секој што ќе Ме признае Мене пред луѓето, и Човечкиот Син ќе го признае пред Божјите ангели;

9а кој се одрече од Мене пред луѓето, ќе биде одречен пред Божјите ангели.

10На секој, што ќе рече збор против Човечкиот Син, ќе му биде простено; но на оној, кој похули против Светиот Дух, нема да му се прости.

11И кога ќе ве одведат во синагогите и пред началствата, не грижете се како и со што ќе се браните или што ќе кажете,

12зашто Светиот Дух ќе ве научи во истиот час, што треба да кажете!

Безумен богат. Загриженост

13Тогаш некој од народот Му рече: „Учителе, кажи му на брата ми да го подели наследството со мене!“

14А Тој му рече: „Човеку - кој Ме поставил Мене судија или делител над вас?“

15И им рече: „Внимавајте и чувајте се од секое користољубие, зашто животот на човекот не се состои во изобилството на неговиот имот!“

16И им кажа и парабола, велејќи: „Нивата на еден богат човек роди многу плод.

17И размислуваше во себеси вака: ‘Што да правам, зашто немам каде да ги соберам своите плодови?’

18И рече: ‘Вака ќе направам - ќе ги разурнам своите житници и ќе изградам поголеми, и таму ќе ги соберам сето свое жито и сите свои добра.

19Тогаш ќе ѝ речам на својата душа - душо, имаш многу блага, натрупани за многу години; почи-вај, јади, пиј и уживај!’

20Но Бог му рече: ‘Безумниче, ноќеска ќе ти се побара твојата душа! Чие ќе биде тоа, што си го приготвил?’

21Така бидува со оној, кој собира благо за себеси, а не се богати во Бога.“

22Уште им рече на Своите ученици: „Затоа ви велам: не грижете се за својата душа - што ќе јадете; ниту за телото свое - што ќе облечете;

23зашто душата е повеќе од храната, а телото од облеката.

24Погледнете ги гавраните како ни сејат, ни жнијат; немаат ни скривалишта, ни житници, а Бог ги храни. Колку повеќе вредите од птиците!

25А кој од вас може - грижејќи се - да му додаде еден лакот на својот раст?

26И така, ако не можете да го направите ни најмалото, зошто се грижите за другото?

27Погледнете како растат лилјаните? Тие не се трудат и не предат; а Јас ви велам дека ни Соломон, во сета своја раскош, не се облече како еден од нив.

28Ако Бог така ја облекува тревата во полето, што денес ја има, а утре ја фрлаат во печка; колку повеќе вас, маловерни?

29И така, не барајте што ќе јадете и што ќе пиете; и не се вознемирувајте со грижи!

30Сето тоа го бараат народите на светот, а вашиот Татко знае дека тоа ви е потребно.

31Туку барајте го Неговото Царство, а тоа ќе ви се придаде!

32Не бој се мало стадо, зашто вашиот Татко благоволи да ви го даде Царството.

33Продајте го својот имот и дајте го како милостина! Направете си торби, што не изветвуваат: неисцрпно сокровиште на небесата, каде крадец не се приближува, ниту молец изедува,

34зашто каде е вашето сокровиште, таму ќе биде и вашето срце.“

Секогаш подготвени и будни

35Нека ви биде препашан крстот, а светилките запалени!

36А вие бидете слични на луѓе, кои го чекаат својот господар, кога се враќа од свадба, за да му отворат веднаш, штом дојде и почука.

37Блажени се оние слуги, кои господарот ќе ги најде будни, кога ќе си дојде! Вистина ви велам, дека ќе се препаше, ќе ги прилегне до трпезата и ќе дојде да им служи.

38И ако дојде во втората или третата стража и ги најде така, блазе им ним.

39Но, знајте го ова: кога домаќинот би знаел во кој час ќе дојде крадецот, не би дозволил да му ја поткопа куќата.

40Затоа и вие бидете готови, зашто Човечкиот Син ќе дојде во час, во кој не мислите!“

41А тогаш Петар рече: „Господи, нам ли ни ја кажуваш оваа приказна или на сите?“

42А Господ рече: „Имено, кој е оној верен и разумен домоуправител, кого господарот ќе го постави над своите слуги, за да им дава храна на време?

43Блажен е оној слуга, кога господарот - кога дојде - ќе го најде да работи така!

44Вистина ви велам, ќе го постави над целиот свој имот.

45Но ако оној слуга рече во своето срце: ‘Мојот господар нема да дојде скоро,’ па почне да ги бие момчињата и момичињата, да јаде, да пие и да се пијани;

46господарот на тој слуга ќе дојде во ден, кога не го очекува, и во час, што не го знае, и ќе го расече и ќе ја одреди неговата судбина со неверните.

47А оној слуга, кој ја знаел волјата на својот господар, и не приготвил и не постапил според неговата волја, ќе биде многу биен.

48А оној, кој не знаел, а направил нешто што заслужува биење, ќе биде малку биен. Од секој - кому му е дадено многу - ќе се бара многу; и кому му е поверено многу, од него ќе се бара повеќе.“

49“Дојдов да фрлам оган на земјата, и колку би сакал веќе да е запален!

50Но треба да се крстам со крштавање, и колку ми е тешко додека не се изврши.

51Мислите ли дека дојдов да ѝ донесам мир на земјата? Не, ви велам, туку раздор,

52зашто отсега петмина, во една куќа, ќе бидат разделени: тројца против двајца, двајца против тројца;

53ќе се разделат: таткото против синот, и синот против таткото; мајката против ќерката, и ќерката против мајката; свекрвата против својата снаа, и снаата против свекрвата.“

54А на народот му рече: „Кога гледате дека се дига облак од запад веднаш велите: ‘Доаѓа дожд’ - и така бива.

55И кога гледате дека дува јужниот ветер, велите: ‘Ќе биде жега’- и бива.

56Лицемери! Умеете да го протолкувате лицето на небото и земјата; како тогаш не го препознавате ова време?

57А зошто сами од себе не судите што е право?

58Зашто, кога одиш со својот противник кај главатарот, погрижи се уште патем да се ослободиш од него, за да не те предаде пред судијата, а судијата да те предаде на судскиот служител, а служителот да те фрли во темница.

59Ти велам, нема да излезеш оттаму, додека не ја дадеш и последната лепта.“