РЫМЛЯНАЎ 10 - Б?бл?я (пераклад В. Сёмух?)（BBL）

1Браты! упадабаньне майго сэрца і малітва да Бога за Ізраіля на збавеньне.

2Бо сьведчу ім, што маюць руплівасьць Божую, а не паводле розуму.

3Бо, не разумеючы Божай праведнасьці і імкнучыся паставіць сваю праведнасьць, яны не скарыліся праведнасьці Божай;

4бо канец закона - Хрыстос, дзеля праведнасьці кожнаму веруючаму.

5Майсей піша пра праведнасьць ад закона: «чалавек, які яго выконвае, жыць будзе ім».

6А праведнасьць ад веры так кажа: «не кажы ў сэрцы тваім: хто ўзыдзе на неба?» - каб Хрыста зьвесьці;

7альбо: «хто сыдзе ў бездань?» - каб Хрыста зь мёртвых узьвесьці.

8А што кажа Пісаньне? «Блізка да цябе слова, у вуснах тваіх і ў сэрцы тваім» - слова веры, якое прапаведуем.

9Бо калі вуснамі тваімі будзеш вызнаваць Ісуса за Госпада і сэрцам тваім верыць, што Бог уваскрэсіў Яго зь мёртвых, ты выратуешся;

10бо сэрцам вераць дзеля праведнасьці, а вуснамі вызнаюць на збавеньне.

11Бо Пісаньне кажа: «кожны, хто верыць у Яго, не пасаромлены будзе».

12Тут няма розьніцы паміж Юдэем і Элінам, бо адзін Гасподзь ва ўсіх, шчодры да ўсіх, хто Яго заклікае.

13Бо «кожны, хто пакліча імя Госпада, уратуецца».

14Але як паклікаць Таго, у Каго ня ўверавалі? як верыць у Таго, пра Каго ня чулі? як пачуць без прапаведніка?

15І як прапаведаваць, калі ня будзе пасланых? як напісана: «якія прыгожыя ногі ў вястуноў міру, вястуноў добрай весткі!»

16Але ня ўсе паслухаліся зьвеставаньня. Бо Ісая кажа: «Госпадзе! хто паверыў пачутаму ад нас?»

17Такім чынам, вера ад слуханьня, а слуханьне - ад слова Божага.

18Але пытаюся: хіба яны ня чулі? Наадварот, «па ўсёй зямлі прайшоў голас іхні, і да межаў сусьвету іхнія словы».

19Яшчэ пытаюся: хіба Ізраіль ня ведаў? Першы кажа Майсей: «Я ўзбуджу ў вас рупнасьць не народам, раздражню вас народам бязглуздым».

20А Ісая сьмела маўляе: «Мяне знайшлі тыя, хто ня шукаў Мяне, Я адкрыўся тым, хто ня пытаўся пра Мяне».

21А пра Ізраіля кажа: «цэлы дзень Я працягваў рукі Мае да люду няслухмянага і ўпарцістага».