ВЫСЛОЎІ 17 - Б?бл?я (пераклад В. Сёмух?)（BBL）

1Лепш кавалак чэрствага хлеба і зь ім мір, чым дом, поўны заколатага быдла, з разладам.

2Разумны раб валадарыць над шалапутным сынам і між братамі падзеліць спадчыну.

3Плавільня - на срэбра, і гарніла - пад золата, а сэрцы выпрабоўвае Гасподзь.

4Ліхадзей слухае вусны беззаконных, ілгун слухаецца вуснаў беззаконных.

5Хто ганіць убогага, той ганіць Госпада ягонага; хто радуецца няшчасьцю, той не застаецца без пакараньня.

6Вянок старых - сыны сыноў, і словы дзяцей - бацькі іхнія.

7Ня прыстоіць неразумнаму важная прамова, тым болей знакамітаму - вусны ілжывыя.

8Хабар - каштоўны камень у вачах таго, хто валодае ім; куды ні зьвернецца ён, яму шчасьціць.

9Хто прыкрывае правіну - шукае любові; а хто зноў нагадвае пра яе, той праганяе сябра.

10На разумнага мацней дзее вымова, чым на неразумнага сто ўдараў.

11Злосьнік шукае толькі зла; таму жорсткі анёл будзе пасланы супраць яго.

12Лепей сустрэць чалавеку мядзьведзіху зьбязьдзетненую, чым неразумнага ў дрымоце ягонай.

13Хто за дабро плаціць злом, ад дома таго не адыдзецца зло.

14Пачатак свары - як прарыў вады; пакінь свару раней, чым разгарыцца яна.

15Хто апраўдвае бязбожніка і вінаваціць праведнага - абодва агідныя Госпаду.

16Навошта скарб у руках у неразумнага? Каб набыць мудрасьць, у яго няма розуму.

17Сябар любіць ва ўсякі час і, як брат, явіцца ў няшчасьці.

18Чалавек малога розуму дае руку і паручаецца за блізкага свайго.

19Хто любіць свары, любіць грэх; і хто высока ўзносіць вароты свае, той шукае падзеньня.

20Падступнае сэрца ня знойдзе дабра, і падступны язык упадае ў бяду.

21Калі нарадзіў хто немысьля - сабе на гора, і бацька немысьля не парадуецца.

22Вясёлае сэрца ацаляе, а пануры дух сушыць косьці.

23Бязбожны вымае гасьцінец з-за пазухі, каб скрывіць шляхі правасудзьдзя.

24Мудрасьць - перад абліччам у разумнага, а вочы неразумнага - на канцы зямлі.

25Неразумны сын - прыкрасьць бацьку свайму і крыўда маці сваёй.

26Нядобра і вінаваціць невінаватага, і біць вяльможу за праўду.

27Разумны і ўстрымлівы ў словах сваіх, і разумны мае халодную кроў.

28І неразумны, калі маўчыць, можа здацца мудрым, і разважлівым, калі замыкае вусны свае.