ВЫСЛОЎІ 15 - Б?бл?я (пераклад В. Сёмух?)（BBL）

1Лагодны адказ злагоджвае гнеў, а слова абразьлівае будзіць лютасьць.

2Язык мудрых нясе добрыя веды; а вусны неразумных вырыгаюць глупства.

3Усюды вочы Гасподнія: яны бачаць ліхіх і добрых.

4Лагодны язык - дрэва жыцьця, а неўтаймаваны - хвароба духу.

5Неразумны пагарджае настаўленьнем бацькі свайго; а хто слухае засьцярогу, той у добрым розуме.

6У доме ў праведніка - мноства скарбаў, а ў прыбытку ў бязбожнага - разлад.

7Вусны мудрых пашыраюць веды, а сэрца немысьляў - не.

8Ахвяра бязбожных - агідная Госпаду, а малітва праведных Яму даспадобы.

9Агіда Госпаду - шях бязбожнага, а таго, хто ідзе шляхам праўды, Ён любіць.

10Ліхая кара таму, хто скрывіць дарогу, і той, хто ненавідзіць засьцярогу, загіне.

11Апраметная і Авадон адчынены перад Госпадам, тым болей сэрцы сыноў чалавечых.

12Ня любіць распусьнік тых, што засьцерагаюць яго, і да мудрых ня пойдзе.

13Вясёлае сэрца разьвесяляе твар, а пры сардэчным смутку дух маркоціцца.

14Сэрца разумнага шукае ведаў, а вусны немысьляў кормяцца дурасьцю.

15Усе дні ў няшчаснага смутныя; а ў каго сэрца вясёлае, таму заўсёды сьвята.

16Лепей мець мала ў страху Гасподнім, чым вялікі скарб, і зь ім трывогу.

17Лепей міска гародніны і зь ёю любоў, чым укормлены бык і зь ім нянавісьць.

18Запальчывы чалавек абуджае разлад, а цярплівы суцішае свару.

19Дарога ў гультая - як цярновы пляцень, а дарога ў праведных гладкая.

20Мудры сын радуе бацьку, а неразумны чалавек пагарджае маці сваёю.

21Дурнота - радасьць недавумку, а чалавек разумны ідзе простаю дарогаю.

22Бяз рады задумы разладзяцца, а пры мностве радцаў яны спраўдзяцца.

23Радасьць чалавеку ў адказе вуснаў ягоных, і як хораша слова ў свой час!

24Дарога жыцьця ў мудрага ўгору, каб ухіліцца ад апраметнай унізе.

25Дом пыхлівых зруйнуе Гасподзь, а мяжу ўдавы ўмацуе.

26Агіда Госпаду - намыслы ліхадзеяў, а словы беззаганных падабаюцца Яму.

27Карысьлівец разладзіць свой дом, а хто ненавідзіць хабар, будзе жыць.

28Сэрца праведнага абдумвае адказ, а вусны бязбожных вырыгаюць благое.

29Далёка Гасподзь ад бязбожных, а малітву праведных чуе.

30Прымружвае вочы свае, каб прыдумаць хітрыну; закусваючы сабе губы, учыняе зладзейства,

31Вуха, уважлівае да навукі жыцьця, будзе жыць сярод мудрых.

32Хто ня прымае настаўленьня, ня дбае пра душу сваю; а хто слухае засьцярогу, той набывае розум.

33Страх Гасподні вучыць мудрасьці, і славе папярэднічае пакора.