2 ЦАРСТВАЎ 22 - Б?бл?я (пераклад В. Сёмух?)（BBL）

1І засьпяваў Давід песьню Госпаду ў дзень, калі Гасподзь выбавіў яго ад рукі ўсіх ворагаў і ад рукі Саўла, і сказаў:

2Гасподзь - цьвярдыня мая і моц мая і збаўца мой.

3Бог мой - скала мая; на Яго я спадзяюся; шчыт мой, рог выратаваньня майго, агароджа мая і прытулак мой; Ратаўнік мой, ад бедаў Ты выбавіў мяне!

4Паклічу Госпада, Якому шчыра пакланяюся, і ад ворагаў маіх выратуюся.

5Агарнулі мяне хвалі сьмерці, і патокі беззаконьня напалохалі мяне;

6ланцугі пекла аблеглі мяне, і сеткі сьмерці аблыталі мяне.

7Але вось у цеснаце маёй я паклікаў Госпада і Бога майго і заклікаў, і Ён пачуў з харомаў Сваіх голас мой, і енк мой дайшоў да слыху Яго.

8Затрэслася, закалыхалася зямля, задрыжалі і парушыліся асновы нябёсаў, бо разгневаўся на іх Гасподзь.

9Падняўся дым ад гневу Яго і з вуснаў Яго агонь пажыральны; жарнае вугольле сыпалася ад Яго.

10Нахіліў Ён нябёсы і сышоў; і морак пад нагамі ў Яго;

11і сеў на херувімаў, і паляцеў, і панёсься на крылах ветру;

12і моракам пакрыў Сябе, як ценем, згусьціўшы воды хмар нябесных;

13ад бляску прад Ім разгаралася вугольле вогненнае.

14Загрымеў зь нябёсаў Гасподзь, і Ўсявышні даў голас Свой;

15пусьціў стрэлы і расьсеяў іх; бліснуў маланкаю і зьнішчыў іх.

16І адчыніліся крыніцы мора, агаліліся асновы сусьветныя ад грознага голасу Госпада, ад подыху духу гневу Яго.

17Працягнуў Ён руку з вышыні і ўзяў мяне, і дастаў мяне з водаў многіх;

18выбавіў мяне ад ворага майго моцнага, ад ненавісьнікаў маіх, якія былі мацнейшыя за мяне.

19Яны паўсталі на мяне ў дзень бедства майго; але Гасподзь быў апораю мне

20і вывеў мяне на прасторнае месца, выбавіў мяне, бо Ён дабраволіць мне.

21Даў мне Гасподзь па праўдзе маёй, па чысьціні рук маіх узнагародзіў мяне.

22Бо я захоўваў шляхі Госпада і ня быў грэшны прад Богам маім,

23бо ўсе запаведзі Яго перад мною, і ад пастановаў Яго я не адступаў,

24і быў беззаганны прад Ім, і пільнаваўся, каб не зграшыць мне.

25І даў мне Гасподзь па праўдзе маёй, па чысьціні маёй прад вачыма Яго.

26Зь мілажальным Ты - мілажальны, з чалавекам шчырым - шчыры,

27з чыстым - чысты, а з хітрым - па хітрасьці ягонай.

28Людзей прыгнечаных Ты ратуеш і позіркам Сваім прыніжаеш пыхлівых.

29Ты, Госпадзе, сьвяцільня мая; Гасподзь прасьвятляе цемру маю.

30З Табою я разьбіваю войска; з Богам маім падымаюся на сьцяну.

31Бог! - беззаганны шлях Ягоны, чыстае слова Госпада, шчыт Ён усім, хто спадзяецца на Яго.

32Бо хто Бог, акрамя Госпада, і хто абарона, акрамя Бога нашага?

33Бог апаясвае мяне сілаю, пракладвае мне правільны шлях;

34робіць ногі мае, як у аленя, і на вышынях ставіць мяне;

35вучыць рукі мае бітве і цягліцы мае напінае, як медны лук.

36Ты даеш мне шчыт выратаваньня Твайго, і міласьць Твая ўзьвялічвае мяне.

37Ты пашыраеш крок мой пад мною, і ня хістаюцца ногі мае.

38Я ганяюся за ворагамі маімі і зьнішчаю іх, і не вяртаюся, пакуль ня зьнішчу іх;

39і зьнішчаю іх і б'ю іх, і не ўстаюць і падаюць пад ногі мае.

40Ты апярэзваеш мяне сілаю для вайны і кладзеш перад мною тых, што паўстаюць на мяне;

41Ты абяртаеш да мяне тыл ворагаў маіх, і я зьнішчаю ненавісьнікаў маіх.

42Яны клічуць, але няма выратавальніка, - да Госпада, але Ён ня слухае іх.

43Я расьсейваю іх, як пыл зямны, у гразь вулічную мну іх і тапчу іх.

44Ты ўратаваў мяне ад мяцяжу народу майго; Ты захаваў мяне, каб быць мне галавою над іншапляменцамі; народ, якога я ня ведаў, служыць мне.

45Іншапляменцы лісьлівяць перад мною; па чутках пра мяне падпарадкуюцца мне.

46Іншапляменцы бляднеюць і дрыжаць ва ўмацаваньнях сваіх.

47Жывы Гасподзь і дабраславёны абаронца мой! Хай будзе праслаўлены Бог, прытулак выратаваньня майго,

48Бог, Які помсьціць за мяне і ўпакорвае мне народы

49і выбаўляе мяне ад ворагаў маіх! Над паўсталымі супроць мяне Ты ўзвысіў мяне; ад чалавека жорсткага Ты выбавіў мяне.

50За тое я буду славіць Цябе, Госпадзе, сярод іншапляменцаў і буду сьпяваць імю Твайму,

51велікадушна ратуючы цара Свайго і творыць міласьць памазанцу Свайму Давіду і нашчадкам ягоным вечна!