ПСАЛТЫР 104 - Б?бл?я (пераклад В. Сёмух?)（BBL）

1Слаўце Госпада; заклікайце імя Ягонае; абвяшчайце ў народах дзеі Ягоныя.

2Сьпявайце Яму і грайце Яму; раскажэце пра ўсе цуды Ягоныя.

3Хвалецеся імем Ягоным сьвятым; хай цешыцца сэрца ў тых, хто шукае Госпада.

4Шукайце Госпада і сілы Ягонай, шукайце аблічча Ягонага заўсёды.

5Згадвайце цуды Ягоныя, якія ўчыніў, азнакі Ягоныя і суд вуснаў Ягоных,

6вы, семя Абрагамавае, рабы Ягоныя, сыны Якава, выбранцы Ягоныя.

7Ён Гасподзь Бог наш; па ўсёй зямлі суды Ягоныя.

8Вечна Ён памятае Свой запавет, слова, якое запавядаў тысячам родаў,

9якое запавядаў Абрагаму, і клятву сваю Ісааку,

10і паставіў тое Якаву законам, і Ізраілю запаветам вечным,

11кажучы: табе дам зямлю Ханаанскую як часьціну спадчыны вашай.

12Калі іх было яшчэ лікам мала, вельмі мала, і былі яны прыхадні ў ёй,

13і пераходзілі ад народу да народу, з царства да іншага племя,

14нікому не дазваляў крыўдзіць іх, і за іх цароў дакараў:

15«не дакранайцеся да памазанцаў Маіх, і прарокам Маім не рабеце зла».

16І наклікаў голад на зямлю; кожнае хлебнае сьцябло паламаў.

17Паслаў перад імі чалавека: у рабы быў прададзены Язэп.

18Скавалі аковамі ногі яму, у жалеза ўвайшла душа ягоная,

19пакуль спраўдзілася слова Ягонае: слова Гасподняе выпрабавала яго.

20Паслаў цар, і разьвязалі яго; уладар народаў, і вызваліў яго.

21Паставіў яго гаспадаром над домам сваім і ўпраўцам над усім валоданьнем сваім,

22каб ён настаўляў валадароў ягоных паводле сваёй душы і старэйшын ягоных вучыў мудрасьці.

23Тады прыйшоў Ізраіль у Егіпет, і перасяліўся Якаў у зямлю Хамаву,

24і вельмі размножыў Бог народ Свой, і зрабіў яго мацнейшым за ворагаў ягоных.

25Абудзіў у сэрцы іхнім нянавісьць супроць народу Ягонага і хітрасьць супроць рабоў Ягоных.

26Паслаў Майсея, раба Свайго, Аарона, якога абраў.

27Яны паказалі сярод іх слова азнакаў Ягоных і дзівосы Ягоныя ў зямлі Хамавай.

28Паслаў цемру, і зрабіў морак, і не зрабілі супору слову Ягонаму.

29Ператварыў іхнюю ваду ў кроў, і замарыў рыбу іхнюю.

30Зямля іхняя ўрадзіла шмат жаб нават у спальні цароў іхніх.

31Ён сказаў, і прыйшлі розныя насякомыя, воды ва ўсе іхнія межы.

32Замест дажджу паслаў на іх град, вагонь пякучы на зямлю іхнюю.

33І пабіў вінаград іхні і смакоўніцы іхнія, і паваліў дрэвы ў межах іхніх.

34Сказаў, і прыйшла саранча, і безьліч вусеняў;

35і паелі ўсю траву на зямлі іхняй, і паелі плады на палях іхніх.

36І забіў кожнага першынца ў зямлі іхняй, пачаткі ўсёй сілы іхняй.

37І вывеў іх з срэбрам і золатам, і ня было ў іхніх плямёнах хворага.

38Узрадаваўся Егіпет выхаду іхняму; бо страх ад іх напаў на яго.

39Прасьцёр ім хмару як заслону і вагонь, каб сьвяціў ім ноччу.

40Прасілі, і Ён паслаў перапёлак, і хлебам нябесным карміў іх.

41Раскалоў камень, і пацяклі воды, пацяклі ракою па мясьцінах сухіх,

42бо ўзгадаў Ён сьвятое слова Сваё да Абрагама, раба Свайго,

43і вывеў народ Свой у радасьці, выбранцаў Сваіх у весялосьці:

44і даў ім землі народаў, і перанялі яны працу людзкую,

45каб трымаліся пастановаў Ягоных і законы Ягоныя захоўвалі. Алілуя!