Елшілер 27 - Zhana Osiet（NTKAZ）

1Сонымен, осы шешім қабылданғанда, біздің Италияға шығуымыз керек болды, Пауыл мен басқа да тұтқындарды Августың әскери полкінің жүзбасы Юлидің қолына тапсырды.

2Біз Азия аймағынан Адрамитке жүргелі тұрған кемеге отырып, жолға шықтық. Бізбен бірге Македониядағы Салоника қаласынан келген Аристарх та болды.

3Келесі күні біз Сидонға келдік. Юли Пауылдың адамдарды жақсы көретін ниетін көріп, оған достарының арасында болуға мүмкіндік жасады, достарының оған қамқорлық көрсетуіне рұқсат берді.

4Біз сол жерден шыққанда, қарсы соққан желге тап болдық, соған қарамастан Кипрге келдік.

5Одан шығып, теңіз жағалауы арқылы кемемен жүзіп отырып, Киликия мен Пампулия арқылы өттік те, Лика аймағындағы Мира қаласына келдік.

6Сол арада Италияға кетуге дайын тұрған Александриялық бір кемені жүзбасы тауып, бізді соған отырғызды.

7Кеме баяу жүргендіктен, біз көп күндерді жолда өткіздік, сөйтіп, әрең дегенде Книтқа жеттік. Одан әрі алған бағытқа жүзуге қарсы соққан жел кедергі болғандықтан, Крит бұғазының оңтүстігіндегі Салмон арқылы жүруге тура келді.

8Оның қасынан жүзіп өтіп, Ласея қаласына жақын орналасқан «Әдемі *айлақ (кемежай)» аталатын жерге жеттік.

9Осыған дейін көп уақытымызды жоғалтқандықтан, енді кемемен әрі қарай жүзу өте қауіпті екенін әрі ораза кезі де аяқталып қалғанын айтып, Пауыл оларға ескертіп:

10-Ер-азаматтар, біздің мына бет алып шыққан бағытымыз тек жүк пен кемеге ғана емес, біздің өмірімізге де үлкен қауіп пен ауыр шығын әкелуі мүмкін екенін мен көріп тұрмын, - деді.

11Бірақ жүзбасы Пауылдың айтқанына емес, одан гөрі кеме жүргізушісі мен оның иесіне көбірек сенім артты.

12Сонымен, сол айлақ қыстап шығуға жарамсыз болып шықты, сондықтан көпшілігінде сол жерден кетсек деген ой болғандықтан, олар Криттің оңтүстігінен солтүстік батысына қарай жатқан Финикия айлағына жетіп, сол жерде қыстап шығуға шешім қабылдады.

13Осы кезде жел оңтүстіктен соға бастады, сонда олар бұл ұсыныс өз қолдауын тапты деп ойлады, олар кеменің зәкірін көтеріп, Критке жақындау қашықтықта жүзіп отырды.

14Алайда біраз уақыттан кейін, оларға қарсы Эвракилон атты дауыл көтерілді, оның желінен үлкен-үлкен толқындар пайда болды.

15Сонда оған қарсы жүзуге кеменің шамасы келмеді, сондықтан кеме сол дауылдың ығына көніп, оның жетегімен жүзіп кете барды.

16Клауда деген аралдың қасына жеткен кезде, жеңіл қайықты жоғалтып алмайық деген оймен біз бар күшімізді салып, оны аман сақтап қалдық.

17Біз қайықты арнайы көмекші құралдың көмегімен жоғары көтеріп шығарып алдық, сосын кемедегі бар арқанды пайдаланып, байлап тастадық. Кеме құмды жаға Сиритта қайраңға отырып қалмауы үшін, желкендерді түсіріп, жинап тастадық, сөйтіп, дауылдың ықпалымен жүзіп кете бардық.

18Келесі күні біздің кемені дауыл әрі-бері лақтырып, ұрғылай бастаған соң, олар кемедегі жүктерді теңізге лақтыра бастады.

19Олар үшінші күні кеменің құрал-жабдықтарын теңізге өз қолдарымен лақтырып тастады.

20Бірнеше күнге дейін, не күн, не жұлдыз көрінбеді, ал дауыл одан сайын күшейіп алды, осы кезде біз аман қалып, құтқарыламыз деген соңғы үмітімізден де айырылдық.

21Сонымен қатар, адамдар неше күннен бері нәр татқан жоқ, сонда Пауыл ортаға шығып: -Ер-азаматтар, менің айтқанымды тыңдап, сол Криттен шықпауымыз керек еді, сонда біз осындай шығынға ұшырамас едік.

22Алайда мен сендерге енді жігерленіңдер деп кеңес беремін, мына кемеден басқа ешкімнің де өмірі жоғалмайды.

23Өйткені осы түні мен сенетін және қызмет ететін Құдайымның періштесі қасыма келіп:

24Пауыл, қорықпа! Сен Рим императорының алдына баруға тиіссің, сондықтан, сенімен бірге осы кемеде жүзіп келе жатқандардың бәріне Құдай кешірім берді, бұл Құдайдың саған берген сыйы», - деді.

25Міне, осы үшін қуаныңдар, ер-азаматтар! Құдай маған қалай айтса, дәл солай болатынына мен сенемін.

26Бізді белгісіз бір аралға шығарып тастайтын болады, -деді Пауыл.

27Біздің Адриат теңізінде жүргенімізге, сонымен, он төртінші түн болатын, түн ортасында теңізшілер біздің бір белгісіз жерге жақындап келе жатқанымызды байқады.

28Сол кезде олар тереңдікті өлшеп көрді, сонда тереңдік * қырық метрге жуық болды, біраздан соң өлшегенде, тереңдік *жиырма сегіз метрдей болды.

29Теңізшілер кеме тасқа соғылып қалмауы үшін, кеменің арт жағындағы төрт зәкірді суға түсірді, мінәжат етіп, күннің шығуын күтті.

30Кемеден қашудың жолын іздеген теңізшілер кеменің тұмсығындағы зәкірді тартып түсіреміз деген сылтаумен, кемедегі жеңіл қайықтарды теңізге түсіре бастады.

31Осыны байқап қалған Пауыл жүзбасы мен жауынгерлерге: -Егер де мыналар кемеде қалмайтын болса, онда сендер құтқарылмайсыңдар, - деді.

32Сонда жауынгерлер жеңіл қайықтың жіптерін қиып тастады, жеңіл қайықтар теңізге құлап түсті.

33Таң атуға таяп қалғанда Пауыл бәріне: -Бәріңнің нәр татпағандарыңа, міне, бүгін он төртінші күн болды, бұл әлі жалғасуда,

34сондықтан сендер бар тамақты бөлісіп, жеп алыңдар, өтінемін, -деді ол, -өйткені бұл сендердің аман қалуларың үшін қажет болады, алайда сендердің бастарыңдағы шаштың бір талы да түспейтін болады, - деді.

35Осылай деп, ол нанды алды да, бәрінің көз алдында Құдайға алғыс айтып, үзіп алып, жей бастады.

36Бұл бәрінің еңселерін көтеріп, қуаныш әкелді, осыдан кейін олар тамақ жеуге кірісті.

37Кемеде барлығы екі жүз жетпіс алты адам болды.

38Тамаққа тойып алған соң, олар кемедегі астықты теңізге лақтыра бастады, осылай кеменің жүгін жеңілдетті.

39Ал таң атқан кезде олар жердің өздеріне таныс емес, тек жағалауы бар бір шығанақ екенін байқады. Сонымен, олар ақылдаса келе, кемені осы жағаға итеріп шығармақ болды.

40Сондықтан олар зәкірді шешіп, теңізде қалдырып, кемені басқаратын тұтқаның жіптерін босатты, алдыңғы желкенді көтеріп, желдің ықпалына қарай бұрып, кемені жағаға бағыттады.

41Бірақ кеме екі жағын теңіздің суы жуып тастаған құмды өрімге отырып қалды, кеменің тұмсығы қайраңға тереңдеп кіріп, ешбір қозғалыссыз тұрып қалды да, сол кезде арт жағынан ұрған толқынның күші кемені қирата бастады.

42Сонда жауынгерлер кеңесіп, тұтқындардың ешқайсысы жағаға шыққан соң, қашып кетпесін деген оймен олардың бәрін өлтіріп тастамақшы болды.

43Жүзбасы болса, Пауылды қорғап, оны аман алып қалғысы келді, сондықтан оларды тоқтатты. Тұтқындардың қайсысы жүзе алса, теңізге бірінші болып секіріп, жағаға жүзіп шығуға,

44ал қалғандарына тақтайлар мен кеменің сынықтарын пайдаланып жетуге бұйрық берді. Осылайша бәрі құтқарылып, жағаға шықты.