SBULESA Krej 11. - Albanian Tosk New Testament Konstantin Kristoferidhi 1879（ALBKK79）

1Edhe m’u dha një kallam që gjante posi shkop; edhe ëngjëlli rrinte e më thoshte:

“Ngreu, edhe mat tempullin’ e Perëndisë, edhe therorenë, edhe ata që falenë nd’atë.

2Po avllinë që është përjashta tempullit lere jashtë, edhe mos e mat, sepse u dha mbë kombet; edhe qyteten’ e shënjtëruarë do t’e shkelënë dyzet e dy muaj.

3Edhe do t’u ap dy martirëvet mi, edhe do të profitepsënë një milë e dy qint e gjashtë-dhietë dit, veshurë me thasë.

4Këta janë të dy drurët’ e ullirit, edhe dy kandiletë që rrinë përpara Perëndisë dheut.

5Edhe ndë dashtë ndonjë t’u bënjë dëm atyreve, del ziarr nga goja e atyreve, edhe ha arëmiqt’ e atyreve; edhe ndë dashtë ndonjë t’u bënjë dëm atyreve, kështu duhetë të vritet’ ay.

6Këta kanë pushtet të mbyllënë qiellinë, që të mos bierë shi ndë dit të profitisë atyreve; edhe kanë pushtet mbi ujërat t’i këthenjënë mbë gjak, edhe t’i bienë dheut me çdo farë plage, sa herë të duanë.

7Edhe kur të mbaronjënë martirin’ e tyre, bisha që del nga avyssi do të bënjë luftë me ata, edhe do t’i muntnjë, edhe do t’i vrasë.

8Edhe kufomat’ e atyreve do të dergjenë mbi rrugën’ e qytetesë madhe, që kluhetë shpirtërisht Sodhomë edhe Egjyptë, atie ku u kryqëzua edhe Zoti ynë.

9Edhe do të shohënë shumë vetë nga gjithë llauzërat’ e nga farat e nga gluhërat’ e nga kombetë kufomat’ e atyreve tri dit e gjysëm, edhe nukë do të lanë kufomat e atyreve të vihenë ndër varre.

10Edhe ata që rrinë mbi dhet do të gëzonenë për ata, edhe do të gasmonenë, edhe do t’i dërgonjënë dhurëti njëri tiatrit, sepse këta të dy profitërë munduan’ ata që rrinë mbi dhet.”

11Edhe pas këtyre tri dit e gjysëm hyri mb’ ata frymë jete nga Perëndia, edhe qëndruanë mbë këmbët të tyre, edhe i mori frik’ e madhe ata që i shihninë.

12Edhe dëgjuanë një zë të math nga qielli që u thoshte atyre: “Hipni këtu.” Edhe hipnë mbë qiellt ndë ret; edhe arëmiqt’ e atyreve i panë.

13Edhe nd’atë orë u bë një tërmet i math, edhe e dhietta e qytetesë ra, edhe u vranë ndë tërmet shtatë milë emëra njerëzish, edhe të tierët’ i mori frika, edhe i dhanë lavdi Perëndisë qiellit.

14E dyta mjer shkoj; ja te po vien shpejte e treta mjer.

15Edhe i shtatti ëngjëll i ra trumbetësë, edhe u bënë zëra të mëdha ndë qiell që thoshinë: “Mbëretëriat’ e botës’ u bënë të Zotit tënë, edhe të Krishtit ati, edhe do të mbëretëronjë ndë jetët të jetëvet.”

16Edhe të njëzet e katrë pleqtë që rrininë mbë fronet të tyre përpara Perëndisë, ranë me faqe përdhe, edhe iu falnë Perëndisë,

17Tuke thënë: “Falemi ndersë teje, o Zot Perëndia Gjithëpushtetësi, ay që ësht’ edhe që ishte (edhe që vien); sepse more fuqinë tënde të madhenë, edhe mbëretërove;

18Edhe kombet’ u zemëruanë, edhe erdhi zemërata jote, edhe koha e të vdekuret, që të gjukonenë, edhe t’u apç pagënë shërbëtorëvet tu profitërvet, edhe shënjtorëvet, edhe atyreve që i kanë frikë emërit tënt, të vogjilet e të mëdhenjet, edhe të prishç ata që prishnjënë dhenë.

19Edhe u hap tempulli i Perëndisë ndë qiell, edhe u duk arka e dhiatës’ ati ndë tempull t’ ati; edhe u bënë vetëtima e zëra e bumbullima e tërmet e breshër i math.