PUNËT’ E APOSTOJVET Krej 12. - Albanian Tosk New Testament Konstantin Kristoferidhi 1879（ALBKK79）

1Edhe nd’ atë kohë mbëreti Iroth vuri duartë t’u bënjë keq cave që ishinë nga qisha.

2Edhe vrau me thikë Jakovinë të vëllan’ e Joannit.

3Edhe kur pa se këjo u pëlqen Judhenjet, vuri ndër mënt të zërë edhe Pietrinë (edhe atëhere ishinë dit e të pabrumievet).

4Edhe si e zuri, e vuri ndë burk, edhe e dha ndë duar katrë palë ushtëtorëve nga katrë vetë që ta ruanjënë, sepse donte ta nxirte përpara llauzit pas pashkësë.

5Pietri pra po ruhej ndë burk; po qisha ishte tuke falurë Perëndinë gjithënjë për atë.

6Edhe kur do ta nxirte atë Irodhi përpara, atë natë Pietri ishte tuke fjeturë ndërmest dy ushtëtorëve, lidhurë me dy hekura, edhe ruajtësitë ruaninë burgunë përpara derësë.

7Edhe ja ëngjëlli i Zotit tek erdhi papriturë, edhe ndriti një dritë nd’ atë vënt; edhe si i ra Pietrit ndë brinjët, e sqoj, tuke thënë: “Ngreu shpejt.” Edhe i ranë hekuratë nga duartë.

8Edhe ëngjëlli i tha: “Ngjishu, edhe mbath këpucët’ e tua”; edhe ay bëri ashtu. Edhe i thotë: “Vish rrobenë tënde, edhe eja pas meje.”

9Edhe ay si dolli e i vinte pas, edhe nuk’ e dinte, se është me të vërtetë këjo që u bë nga ëngjëlli, po i dukej se po sheh ëndërrë.

10Edhe si kapëtuanë ruajtëjen’ e parë, edhe të dytënë, erthnë ndë derë të hekurtë, që shpie ndë qytet, e cila u hap atyreve prej vetiu; edhe si duallnë, shkuanë ndëpër një rrugë; edhe përnjëherë ëngjëlli u nda nga ay.

11Edhe Pietri, si erdhi ndër vetëhe, tha: “Ndashti e di me të vërtetë, se Zoti dërgoj ëngjëllin’ e ti, edhe më shpëtoj nga dor’ e Irodhit, edhe nga gjithë shpëresa e llauzit Judhenjet.”

12Edhe passi u mendua me vetëhe, erdhi ndë shtëpi të Marisë, s’ëmësë Joannit që qjuhej përmbiemërë Mark, atie tek ishinë mbëledhurë mjaft vetë tuke falurë.

13Edhe (Pietri) kur trokolliti ndë portët të avllisë, erdhi një shërbëtore që qjuhej Rodhë, për të dëgjuarë;

14Edhe ajo kur njohu zën’ e Pietrit, nga gëzimi nukë hapi portënë, po shkoj me vrap brënda edhe dha zë, se Pietri po rri përpara portësë.

15Edhe ata i thanë asaj: “Shkallove”; po ajo qëndronte mbë fialët: se kështu është. Edhe ata thoshinë, se: “Ësht’ ëngjëlli ati.”

16Po Pietri po priste tuke trokolliturë, edhe si i hapnë, edhe e pan’ atë, u manitnë.

17Po ay u bëri atyre me dorë të mos bënjënë zë, e u tregoj atyre, qysh e nxori Zoti nga burgu; edhe tha: “Epini zë Jakovit edhe vëllëzëret për këto.” Edhe dolli e vate mbë një tiatërë vënt.

18Edhe si u gëdhi, u bë shumë trazyrë ndër ushtërorët, vallë ç’u bë Pietri.

19Edhe Irodhi kur e kërkoj, e s’e gjeti, gjykoj ruajtësitë, e urdhëroj të vritenë, edhe sbriti nga Judhea ndë Qesari, e shkonte kohënë atie.

20Edhe Irodhi ishte fort zëmëruarë me Tyrasit’ e me Sidhonasitë; po ata erthnë me një zëmërë tek ay, edhe si i mbushnë mëndëjenë Vllastit kamarierit mbëretit, lypninë të bëninë paqtim; sepse vëndi atyreve ushqehej prej vëndit mbëretit.

21Edhe një ditë që e kishinë vënë Irodhi veshi rroben e mbëretërisë, edhe ndenji mbë front, e u lëgjironte atyre.

22Edhe llauzi thoshte me zë të math: “Zë Perëndieështë, e jo njeriu.”

23Edhe përnjëherë ëngjëll’ i Zotit e goditi atë, sepse nuk’ i dha lavdinë Perëndisë; edhe si u hëngrë nga krymbatë, dha shpirtinë.

24Edhe fial’ e Perëndisë shtonej e shumonej.

25Edhe Varnava e Savlli passi mbaruanë punënë që patnë, u këthyenë nga Jerusalimi, edhe muarnë me vetëhe edhe Joanninë që u qjuajti përmbi-emërë Mark.