ELÇİLERİN İŞLERİ 7 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1Başkâhin, “Bu şeyler böyle mi?” dedi.

2Stefanos, “Kardeşler ve babalar, dinleyin” dedi. “Atamız Avraham, Harran’da yaşamadan önce daha Mezopotamya’dayken Yüce Tanrı ona göründü.

3Ve ona şöyle dedi: ‘Ülkenden ve akrabalarının yanından çık, sana göstereceğim diyara gel.’ olan İsrael'in çocuklarını görme isteği geldi.

24Onlardan birinin haksızlığa uğradığını görünce onu savundu. Mısırlı’ya vurup ezilenin öcünü aldı.

25Tanrı’nın onun eliyle kendilerini kurtaracağını kardeşlerim anlar diye düşünüyordu. Ama onlar anlamadılar.”

26“Ertesi gün onlar kavga ederken onlara göründü. Onları barıştırmak isteyerek, ‘Efendiler, siz kardeşsiniz. Neden birbirinize haksızlık ediyorsunuz?’ dedi.

27Ama komşusuna haksızlık eden onu itip, ‘Seni kim başımıza yönetici ve yargıç yaptı?

28Dün o Mısırlı’yı öldürdüğün gibi, beni de mi öldürmek istiyorsun?’

35“Bu Moşe, ‘Seni kim yönetici ve yargıç atadı?’ diyerek reddettikleri Moşe’ydi. Tanrı onu çalıda kendisine görünen meleğinin eliyle hem yönetici hem de kurtarıcı olarak gönderdi.

36Bu adam kırk yıl boyunca Mısır’da, Kızıldeniz’de ve çölde harikalar ve belirtiler yaparak onları dışarı çıkaran kişidir.

37İsrael'in çocuklarına, ‘Tanrımız Efendi size kardeşleriniz arasından benim gibi bir peygamber çıkaracak’ hizmet etmeye terk etti.

‘Ey İsrael evi,

çölde kırk yıl boyunca

bana mı sunular ve kurbanlar sundunuz?

43Siz Molek’in çadırını,

ilâh Refan’ın yıldızını,

tapınmak için yaptığınız suretleri taşıdınız.

Bu nedenle sizi Babil’in ötesine götüreceğim.

51“Sizi sert enseli, yürekleri ve kulakları sünnetsiz olanlar! Tıpkı atalarınızın yaptığı gibi, sizler de her zaman Kutsal Ruh’a karşı koyuyorsunuz.

52Atalarınız hangi peygambere zulmetmedi ki? Adil Olan’ın geleceğini önceden bildirenleri öldürdüler. Siz de şimdi onun hainleri ve katilleri oldunuz.

53Yasa’yı meleklerin düzenledikleri gibi siz aldınız ve onu tutmadınız!”

54Bunları duyduklarında yürekleri öfkeyle doldu ve ona karşı dişlerini gıcırdattılar.

55Ama Kutsal Ruh’la dolu olan Stefanos, gözlerini dikkatle göğe dikti. Tanrı’nın yüceliğini ve O’nun sağında duran Yeşua’yı gördü.

56“İşte! Göklerin açıldığını ve İnsanoğlu’nun Tanrı’nın sağında durmakta olduğunu görüyorum!” dedi.

57Onlar yüksek sesle bağırıp kulaklarını tıkadılar, sonra hep birden ona saldırdılar.

58Onu kent dışına atıp taşa tuttular. Tanıklar giysilerini Saul adındaki genç bir adamın ayaklarının dibine koydular.

59Taşa tutarlarken Stefanos, “Efendi Yeşua, ruhumu al!” diye haykırdı.

60Diz çöküp yüksek sesle, “Efendi, bu günahı onlara yükleme!” diye bağırdı. Bunu söyleyince uykuya daldı.