İYOV 31 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1“Gözlerimle bir antlaşma yaptım;

o zaman genç bir kadına şehvetle nasıl bakarım?

2Çünkü yukarıdan, Tanrı'dan payı,

yücelerden Her Şeye Gücü Yeten'den mirası nedir?

3Bu, haksız için felaket,

kötülük işleyenler için bela değil midir?

4O, yollarımı görmüyor mu,

ve bütün adımlarımı saymıyor mu?"

5“Eğer yalanla yürüdüysem,

ve ayağım hileye koştuysa,

6(Doğru terazide tartılayım da,

Tanrı dürüstlüğümü bilsin);

7Eğer adımım yoldan saptıysa,

eğer yüreğim gözlerimin ardından yürüdüyse,

eğer ellerime kir yapıştıysa,

8o zaman ekeyim, başkası yesin.

Evet, tarlamın ürünü kökünden sökülsün."

9“Eğer gönlüm bir kadına kapılmışsa,

ve komşumun kapısında pusuya yatmışsam,

10o zaman karım başkası için öğütsün,

ve başkaları onunla yatsın.

11Çünkü bu çirkin bir suç olurdu.

Evet, hâkimler tarafından cezalandırılacak bir kötülük olurdu,

12çünkü bu yıkıma kadar yakıp yok eden,

ve bütün ürünümü kökünden sökecek bir ateştir."

13“Eğer benimle çekiştikleri zaman,

erkek ya da kadın kölemin davasını hor gördüysem,

14o zaman Tanrı kalktığında ne yaparım?

Ziyaret ettiğinde, O'na ne yanıt veririm?

15Beni rahimde yaratan onu da yaratmadı mı?

Rahimde bizi biçimlendiren bir değil mi?"

16“Eğer yoksulu dileklerinden alıkoyduysam,

ya da dul kadının gözlerini söndürdüysem,

17ya da lokmamı tek başıma yediysem,

babasız da ondan yemediyse,

18(Hayır, gençliğimden beri benimle birlikte büyüdü, baba yanındaymış gibi,

annemin rahminden beri dul kadına yol gösterdim),

19eğer giysisi olmadığı için mahvolanı,

ya da örtüsü olmayan yoksulu gördüysem,

20onun yüreği beni kutsamadıysa,

koyunlarımın yünüyle ısınmadıysa,

21Kapıda yardımcım olduğunu gördüğüm için,

babasıza karşı elimi kaldırdıysam,

22o zaman omuzum kürek kemiğinden düşsün,

kolum kemiğinden kırılsın.

23Çünkü Tanrı'nın felaketi bana dehşet verir,

O'nun görkemi yüzünden bir şey yapamam."

24“Eğer altını ümidim yaptıysam,

ve saf altına, ‘Sen benim güvencemsin’ dediysem;

25eğer servetim çok olduğu,

ve elim çok kazandığı için sevindiysem;

26eğer ışıldarken güneşe,

ya da ihtişamla hareket ederken aya bakıp da,

27ve yüreğim gizlice kandırıldıysa,

ve elim ağzımdan bir öpücük attıysa;

28bu da hâkimler tarafından cezalandırılacak bir suç olurdu,

çünkü yukarıda olan Tanrı'yı inkâr etmiş olurdum."

29“Eğer benden nefret edenin yıkımına sevindiysem,

ya da kötülük onu bulduğunda kendimi yükselttiysem,

30(Kesinlikle, lanetle kimsenin canını dileyerek,

ağzımın günah işlemesine izin vermedim);

31eğer çadırımın adamları,

'Onun yedirdiği ete doymamış kim vardır?' demedilerse,

32(Yabancı sokakta konaklamazdı,

oysa kapımı yolcuya açardım);

33Adem gibi suçlarımı örttüysem,

kötülüğümü yüreğimde sakladıysam,

34çünkü büyük kalabalıktan korktuğum için,

boyların hor görmesi beni dehşete düşürdü diye,

sustum ve kapıdan çıkmadıysam.

35Keşke beni dinleyecek biri olsaydı!

İşte imzam! Her Şeye Gücü Yeten bana yanıt versin!

Suçlayıcı iddianamemi yazsın!

36Elbette onu omzumda taşırdım,

ve taç gibi kendime bağlardım.

37Adımlarımın sayısını ona bildirirdim.

Kendisine bir hükümdar gibi yaklaşırdım.

38Eğer toprağım bana karşı feryat ediyorsa,

saban izleri hep birlikte ağlıyorsa;

39eğer ürününü parasız yediysem,

ya da sahiplerinin hayatını kaybettirdiysem,

40buğday yerine diken,

arpa yerine kötü ot bitsin.”

İyov'un sözleri bitti.