1“Ruhum tükendi.
Günlerim söndü
mezar benim için hazırdır.
2Gerçekten alay edenler yanımdadır.
Gözüm onların kışkırtmaları üzerinde hayat sürüyor.
3“Şimdi rehin ver."
Kendinle bana kefil ol.
Benimle el tutuşacak kim var?
4Çünkü onların yüreğini anlayışa kapadın,
bu yüzden onları yükseltmeyeceksin.
5Dostlarını yağma için ihbar edenin
çocuklarının gözleri bile söner."
6“Ama beni halka alay konusu etti.
Yüzüme tükürüyorlar.
7Gözlerim de üzüntüden karardı. Bütün azalarım gölge gibi.
8Doğru adamlar buna şaşacak.
Suçsuz, tanrısızlara karşı kendini kışkırtacak.
9Ama doğru adam yolunu tutacak.
Elleri temiz olan, giderek güçlenecek.
10Ama siz hepiniz, geri gelin.
Aranızda bilge bir adam bulmayacağım.
11Günlerim geçti.
Tasarılarım ve yüreğimin düşünceleri bozuldu.
12Karanlığın önünde, 'Işık yakındır' diyerek
geceyi gündüz yerine koyuyorlar.
13Eğer evim olarak Şeol'ü arıyorsam,
yatağımı karanlığa serdimse,
14Çöküşe, 'Sen babamsın',
kurda, 'Annem' ve 'Kız kardeşim' dedimse,
15O zaman umudum nerede?
Umudumu, onu kim görecek?
16Benimle birlikte o Şeol'ün kapılarına inecek mi,
yoksa birlikte toprağa mı ineceğiz?"
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
