İYOV 27 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1İyov yine kendi benzetmesine dönüp şöyle dedi:

2“Hakkımı elimden alan Tanrı'nın varlık hakkı için,

ve canıma acılık katan Her Şeye Gücü Yeten'in hakkı için,

3(Çünkü ömrümün uzunluğu hâlâ içimde,

Tanrı'nın Ruhu burnumdadır);

4Gerçekten dudaklarım haksızlık söylemeyecek,

dilimden de yalan çıkmayacak.

5Sizi doğru saymak benden uzak olsun.

Ölene dek doğruluğumu kendimden ayırmayacağım.

6Doğruluğuma sımsıkı tutunuyorum, onu bırakmayacağım.

Yaşadığım sürece yüreğim beni kınamayacak."

7“Düşmanım kötüler gibi olsun.

Bana karşı ayaklanan, haksızlar gibi olsun.

8Çünkü tanrısızın umudu nedir, kesilip atıldığında,

Tanrı yaşamını aldığında?

9Başına sıkıntı geldiğinde,

Tanrı onun feryadını duyar mı?

10Her Şeye Gücü Yeten'de zevk bulur mu,

ve her zaman Tanrı'yı çağırır mı?

11Tanrı'nın eli hakkında size öğreteceğim.

Her Şeye Gücü Yeten'in yanında olanı gizlemeyeceğim.

12İşte, siz hepiniz kendiniz gördünüz;

öyleyse neden tamamen boş adamlar oldunuz?"

13"Bu, kötü adamın Tanrı'daki payıdır,

zalimlerin mirasıdır, ki bunu Her Şeye Gücü Yeten'den alırlar.

14Çocukları çoğalırsa, kılıç içindir.

Soyundan gelenler ekmekle doymayacaklar.

15Ondan geriye kalanlar ölüme gömülecek.

Dul kadınları ağıt yakmayacak.

16Gümüşünü toprak gibi yığsa,

giysiyi çamur gibi hazırlasa bile;

17Kendisi hazırlayabilir, ama doğru kişi onu giyer,

gümüşü suçsuz olan paylaşır.

18Evini güve gibi,

korucunun kurduğu çardak gibi yapar.

19Zengin olarak yatar, ama bir daha öyle yapmaz.

Gözlerini açar ve yok olmuştur.

20Dehşetler onu sular gibi yakalar.

Bir fırtına onu geceleyin çalıp götürür.

21Doğu rüzgârı onu alıp götürür ve o gider.

Onu yerinden süpürür.

22Çünkü onu savurur, ama esirgemez,

Elinden kaçmaya çalışırken.

23İnsanlar ona el çırparlar,

ve kendi yerinden ona ıslık çalarlar."