1Yahve, sen beni yokladın ve tanıdın.
2Oturuşumu ve kalkışımı bilirsin.
Düşüncelerimi uzaktan sezersin.
3Yolumu ve yatışımı araştırırsın,
bütün yollarımı bilirsin.
4Çünkü dilimde tek söz yokken,
işte, ey Yahve, sen bunun hepsini bilirsin.
5Beni arkadan ve önden kuşattın.
Elini üzerime koydun.
6Bu bilgi beni aşıyor, yüce, ona erişemem.
7Senin Ruhun’dan nereye gidebilirim?
Ya da senin varlığından nereye kaçabilirim?
8Göğe çıksam oradasın.
Yatağımı Şeol'e sersem, işte oradasın!
9Şafağın kanatlarını alsam,
denizin en uzak uçlarına konsam,
10orada bile elin bana yol gösterir,
sağ elin beni tutar.
11Desem ki, “Karanlık beni mutlaka örter,
çevremdeki ışık gece olsun.”
12Karanlık bile senden gizlenemez,
gece gündüz gibi parlar.
Karanlık senin için ışık gibidir.
13Çünkü benim iç varlığımı sen biçimlendirdin.
Annemin rahminde beni sen ördün.
14Sana şükürler sunarım,
çünkü saygın ve harika yapılmışım.
Senin işlerin harikadır.
Canım bunu çok iyi bilir.
15Gizlide yapıldığımda,
yeryüzünün derinliklerinde örüldüğümde,
bedenim senden gizli değildi.
16Gözlerin bedenimi gördü.
Benim için tayin edilen günlerin,
henüz hiçbiri yokken,
hepsi senin kitabında yazılmıştı.
17Düşüncelerin benim için ne değerlidir, ey Tanrı!
Onların hesabı uçsuz bucaksızdır!
18Onları saysam, sayıları kumdan çoktur.
Uyandığımda yine seninleyim.
19Keşke sen, ey Tanrı, kötüleri öldürsen.
Uzak durun benden, siz kana susamış insanlar!
20Çünkü onlar sana karşı kötü konuşuyorlar.
Düşmanların adını boş yere anıyorlar.
21Ey Yahve, senden nefret edenlerden nefret etmez miyim?
Sana karşı ayaklananlara kederlenmez miyim?
22Onlardan katıksızca nefret ederim.
Onlar benim düşmanım oldular.
23Beni yokla, ey Tanrı, yüreğimi bil.
Beni dene ve düşüncelerimi öğren.
24Bak, içimde kötü bir yol var mı,
sonsuzluk yolunda bana öncülük et.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
