İYOV 7 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1“Yeryüzünde insan zorla çalıştırılmıyor mu?

Günleri ücretli bir işçinin günleri gibi değil midir?

2Gölgeyi içtenlikle arzulayan bir hizmetçi,

ücretini arayan bir ücretli gibi,

3Böylece sefalet ayları bana mülk edindirildi,

benim için yorucu geceler belirlendi.

4Yattığımda, ‘Ne zaman kalkacağım ve gece geçecek?’ diyorum.

Gün doğana dek dönüp duruyorum.

5Etim kurtlarla ve topraktan kabuklarla kaplı.

Derim kapanıyor ve yine açılıyor.

6Günlerim dokumacının mekiğinden daha hızlı,

umutsuz bir şekilde tükeniyor.

7Hayatımın bir soluk olduğunu hatırla.

Gözüm artık iyilik görmeyecek.

8Beni görmekte olanın gözü artık beni görmeyecek.

Senin gözlerin üzerimde olacak, ama ben olmayacağım.

9Bulut nasıl dağılıp yok olursa,

Şeol'e inen de bir daha çıkamaz.

10Artık evine dönmeyecek,

yeri de onu tanımaz olacak.

11Bu yüzden susmayacağım.

Ruhumun sıkıntısıyla konuşacağım.

Canımın acılığıyla yakınacağım.

12Ben deniz miyim ya da deniz canavarı mıyım ki,

üzerime bekçi koydun?

13Yatağım beni rahatlatacak,

döşeğim yakınmamı hafifletecek dediğimde,

14o zaman beni düşlerle korkutuyor,

Görümlerle dehşete düşürüyorsun.

15Böylece canım boğulmayı,

kemiklerimden daha çok ölümü seçiyor.

16Hayatımdan nefret ediyorum.

Sonsuza dek yaşamak istemiyorum.

Beni tek başıma bırak, çünkü günlerim bir soluktan ibaret.

17İnsan nedir ki, onu büyütesin,

düşünceni onunla meşgul edesin,

18her sabah onu ziyaret edip

her an onu sınayasın?

19Ne zamana dek benden gözünü ayırmayacaksın,

tükürüğümü yutuncaya dek beni tek başıma bırakmayacaksın?

20Eğer günah işlediysem, sana ne yaptım, ey insan gözcüsü?

Neden beni kendine hedef koydun,

böylece ben kendime yük oldum?

21Neden itaatsizliğimi bağışlamıyor, suçumu ortadan kaldırmıyorsun?

Çünkü şimdi toprak içinde yatacağım.

Beni gayretle arayacaksın, ama ben olmayacağım.”