1Ellerime savaşmayı,
parmaklarıma mücadeleyi öğreten
kayam Yahve’ye övgüler olsun.
2O’dur sevgi dolu iyiliğim, kalem,
yüksek kulem, kurtarıcım,
kalkanım ve kendisine sığındığım;
halkımı bana boyun eğdiren.
3Ey Yahve, insan nedir ki, ona değer veresin?
Ya da insanoğlu nedir ki, onu düşünesin?
4İnsan soluğa benzer.
Günleri, geçip giden gölge gibidir.
5Ey Yahve, gökleri yar ve aşağı in.
Dağlara dokun da tütsünler.
6Şimşek çaktır, onları dağıt.
Oklarını gönder de onları bozguna uğrat.
7Yukarıdan elini uzat,
kurtar beni.
beni büyük sulardan,
yabancıların elinden özgür kıl.
8Ağızları hile söyler,
onların sağ eli yalanın sağ elidir.
9Sana yeni bir ezgi söyleyeyim, ey Tanrı.
On telli lirle sana ezgiler söyleyeyim.
10Krallara kurtuluş veren,
hizmetkârı David'i
ölümcül kılıçtan kurtaran sensin.
11Beni kurtar, yabancıların elinden özgür kıl,
onların ağızları yalan söyler,
onların sağ eli yalanın sağ elidir.
12O zaman oğullarımız iyi yetişmiş fidanlar gibi,
kızlarımız sarayın oymalı sütunları gibi olacak.
13Ambarlarımız her türlü erzakla dolu.
otlaklarımızda koyunlarımız binlerce,
on binlerce yavru verecek.
14Öküzlerimiz bol yük çekecek.
Saldırı ve sürgün,
sokaklarımızda çığlık olmayacak.
15Ne mutlu bu durumda olan halka.
Ne mutlu Tanrısı Yahve olan halka.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
