MEZMURLAR 104 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1Ey canım, Yahve’yi öv,

ey Yahve, Tanrım, çok büyüksün.

Saygınlık ve heybetle giyinmişsin.

2O’dur bir giysi gibi kendini ışıkla örten.

Gökleri bir perde gibi geren.

3O’dur odalarının en üstünü sular üzerine kuran,

bulutları kendine araba eden,

rüzgârın kanatları üzerinde yürüyen.

4O’dur habercilerini rüzgârlar,

hizmetkârlarını ateş alevleri yapan.

5Yeryüzünün temellerini attın,

sonsuza dek sarsılmasın diye.

6Bir kaftan gibi onu derinlikle kapladın.

Sular dağların üzerinde durdu.

7Senin azarlamandan sular kaçtı,

gürleyişinin sesiyle hemen çekildiler.

8Dağlar yükseldi,

vadiler battı,

onlar için belirlediğin yere doğru.

9Üstünden geçmesinler diye bir sınır çektin,

ta ki, yeryüzünü kaplamak için bir daha dönmesinler.

10Vadilerde çıkarttığın pınarlar,

dağların arasında akarlar.

11Kırdaki bütün hayvanlara içecek verir.

Yaban eşekleri susuzluklarını giderirler.

12Gökteki kuşlar onların yanında yuva yapar.

Dalların arasında öterler.

13Dağları odalarından sular.

Yeryüzü işlerinin ürünüyle doldu.

14Hayvanlar için ot,

insanın ekip biçmesi için bitkiler yetiştirirsin,

öyle ki, topraktan yiyecek çıkarsınlar.

15İnsanın yüreğini sevindiren şarabı,

yüzünü aydınlatan yağı,

yüreğini güçlendiren ekmeği sen verirsin.

16Yahve’nin ağaçları,

kendi diktiği Lübnan sedirleri iyi sulanır.

17Kuşlar orada yuva yaparlar.

Leylek ise evini selvi ağaçlarına yapar.

18Yüksek dağlar yaban keçileri içindir.

Kayalar, kaya porsuklarının sığınağıdır.

19Ayı mevsimler için belirledi.

Güneş batacağı zamanı bilir.

20Karartırsın, gece olur,

o zaman tüm orman hayvanları çıkar.

21Genç aslanlar avlarının peşinden kükrer,

Tanrı’dan yiyeceklerini isterler.

22Güneş doğar, çekilirler,

inlerinde yatarlar.

23İnsan işine gider,

akşama kadar çalışır.

24Ey Yahve, işlerin ne çoktur!

Hepsini bilgeliğinle yaptın.

Yeryüzü zenginliklerinle dolu.

25Deniz var, büyük ve geniş,

içinde sayısız küçük büyük hayvanlar,

canlı şeyler bulunur.

26Oraya gemiler gider,

içinde oynasın diye yarattığın Livyatan oradadır.

27Hepsi seni bekliyor,

ta ki, onlara yiyeceklerini vaktinde veresin.

28Onlara verirsin ve toplarlar.

Elini açarsın, iyilikle doyarlar.

29Yüzünü gizleyince sıkıntıya düşerler.

Soluklarını kesince ölüp toza dönerler.

30Ruhunu gönderirsin, yaratılırlar.

Yerin yüzünü yenilersin.

31Yahve’nin yüceliği sonsuza dek sürsün.

Yahve işleriyle sevinsin.

32O yeryüzüne bakar, yer titrer.

Dağlara dokunur ve onlar tüter.

33Yaşadığım sürece Yahve’ye ezgiler söyleyeceğim.

Var oldukça Tanrım’ı ezgilerle öveceğim.

34Düşüncem O’na hoş görünsün.

Ben Yahve ile sevineceğim.

35Günahkârlar yeryüzünde tükensin.

Artık kötüler olmasın.

Ey canım, Yahve’yi öv.

Yah’ı öv!