İYOV 10 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1“Canım yaşamımdan bıktı.

Yakınmama serbestçe yol vereceğim.

Canımın acısıyla konuşacağım.

2Tanrı'ya diyeceğim ki, ‘Beni mahkûm etme.

Bana neden benimle çekiştiğini göster.

3Eziyet etmen, ellerinin işini hor görmen

ve kötülerin öğüdüne gülümsemen senin için iyi mi?

4Sende insan gözü mü var?

Yoksa insanların gördüğü gibi mi görüyorsun?

5Günlerin ölümlülerin günleri gibi,

yılların insan yılları gibi mi de,

6Kötülüğümü soruşturup

günahımı araştırıyorsun?

7Kötü olmadığımı bildiğin halde,

senin elinden beni kurtaracak kimse yoktur.

8“'Senin ellerin beni şekillendirdi ve tümüyle biçimlendirdi,

yine de sen beni mahvetmektesin.

9Hatırla, yalvarırım, sen bana balçık gibi biçimlendirdin.

Beni yine toprağa mı döndüreceksin?

10Beni süt gibi dökmedin mi,

peynir gibi katılaştırmadın mı?

11Beni deri ve etle giydirdin,

kemiklerle ve sinirlerle ördün.

12Bana yaşam ve sevgi dolu iyilik verdin.

Senin ziyaretin ruhumu korudu.

13Yine de bunları yüreğinde sakladın.

Şunun senin yanında olduğunu bilirim:

14Eğer günah işlersem beni izlersin.

Kötülüğümden beni suçsuz çıkarmazsın.

15Kötüysem vay halime!

Doğruysam bile,

utançla dolup sıkıntımın bilincinde olarak

başımı kaldırmam.

16Başım dikse, aslan gibi beni avlarsın.

Yine kendini bana güçlü gösterirsin.

17Bana karşı tanıklıklarını yenilersin, bana olan öfkeni artırırsın.

Benimle olan savaş üzerine savaş."

18“'Öyleyse, beni neden rahimden çıkardın?

Keşke ruhumu teslim etseydim ve hiçbir göz beni görmeseydi.

19Hiç olmamış gibi olurdum.

Rahimden mezara götürülürdüm.

20Günlerim az değil mi?

Yeter!

Beni tek başıma bırak ki, biraz olsun teselli bulabileyim,

21geri dönmeyeceğim bir yere,

karanlık ve ölüm gölgesi diyarına gitmeden önce;

22karanlığın gece yarısı,

ışığın da gece yarısı gibi olduğu,

ölüm gölgesi ve düzensizlik diyarına.’”