ÖZDEYİŞLER 8 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1Bilgelik çağırmıyor mu?

Anlayış sesini yükseltmiyor mu?

2Yol kenarındaki yüksek yerlerin başında,

yolların buluştuğu yerde o duruyor.

3Kapıların yanında, kentin girişinde,

giriş kapılarında yüksek sesle çağırıyor:

4“Ey insanlar, sizi çağırıyorum!

Sesimi insanoğullarına gönderiyorum.

5Ey saflar, sağduyuyu anlayın!

Ey akılsızlar anlayışlı bir yürek olun!

6Dinleyin, harika şeyler söyleyeceğim.

Dudaklarımın açılışı doğru şeyler içindir.

7Çünkü ağzım gerçeği söyler.

Kötülük dudaklarım için iğrençtir.

8Ağzımın bütün sözleri doğruluktadır.

Onlarda çarpık ya da sapıklık bulunmaz.

9Anlayana onların hepsi açıktır,

bilgiyi bulanlar için doğrudur.

10Gümüş yerine terbiyeyi,

seçme altın yerine bilgiyi alın.

11Çünkü bilgelik yakutlardan iyidir.

Arzu edilen bütün şeyler onunla kıyaslanamaz."

12“Ben bilgelik, sağduyuyu kendime mesken edindim.

Bilgi ve tedbiri öğrenin.

13Yahve korkusu kötülükten nefret etmektir.

Kibirden, gururdan, kötülük yolundan,

sapık ağızdan nefret ederim.

14Öğüt ve sağlam bilgi benimdir.

Ben anlayışa ve güce sahibim.

15Benim aracılığımla krallar hüküm sürer,

beyler adalet buyurur.

16Beyler, soylular ve dünyanın adil hükümdarları

benim sayemde hüküm sürer.

17Beni sevenleri ben severim.

Özenle arayanlar beni bulur.

18Zenginlik, onur,

kalıcı zenginlik ve bolluk benimledir.

19Meyvem altından, evet, saf altından,

ürünüm seçme gümüşten daha iyidir.

20Doğruluk yolunda,

adalet yollarının ortasında yürürüm,

21böylelikle beni sevenlere servet veririm.

Hazinelerini doldururum."

22"Yahve, işinin başlangıcında,

kadim işlerinden önce beni tuttu.

23Yeryüzü var olmadan önce,

sonsuzluktan beri, başlangıçta ben kuruldum.

24Derinlikler yokken,

bol suyla dolu pınarlar yokken,

ben doğdum.

25Dağlar yerine yerleştirilmeden,

tepelerden önce ben doğdum,

26henüz O, ne yeryüzünü, ne kırları,

ne de dünya toprağının başlangıcını yapmamıştı.

27Gökleri kurduğunda, ben oradaydım.

Derinliğin yüzü üzerine çember koyduğunda,

28bulutları yukarıya yerleştirdiğinde,

derinliklerin kaynaklarını kuvvetlendirdiğinde,

29Sular O'nun buyruğunu çiğnemesin diye,

denize sınırlarını verdiğinde,

yeryüzünün temellerini işaretlediğinde,

30O'nun yanındaki usta bendim.

Her gün seviniyor, O'nun önünde hep coşuyordum,

31O'nun tüm dünyasında coşku duyuyordum.

Benim sevincim insanoğulları ile idi."

32"Şimdi, oğullarım, beni dinleyin,

çünkü ne mutlu yollarımı tutanlara.

33Uyarımı duyun ve bilge olun.

Reddetmeyin.

34Ne mutlu beni duyan,

her gün kapılarımı gözleyen,

kapımın sövelerinde bekleyen insana.

35Çünkü beni bulan yaşam bulur,

Yahve'nin iyiliğini kazanır.

36Bana karşı günah işleyen kendi canına haksızlık eder.

Benden nefret edenlerin hepsi ölümü severler."