VAİZ 3 - Yorumsuz Türk?e ?eviri (YTC)（turytc）

1Her şeyin bir mevsimi, gökler altında her işin bir zamanı vardır.

2Doğmanın zamanı var,

ölmenin de zamanı var;

dikmenin zamanı var,

dikilmiş olanı sökmenin de zamanı var;

3öldürmenin zamanı var,

İyileştirmenin de zamanı var;

yıkmanın zamanı var,

bina etmenin de zamanı var;

4ağlamanın zamanı var,

gülmenin de zamanı var;

yas tutmanın zamanı var,

oynamanın da zamanı var;

5taşları atmanın zamanı var,

taşları toplamanın da zamanı var;

kucaklaşmanın zamanı var,

kucaklaşmaktan kaçınmanın da zamanı var;

6aramanın zamanı var,

kaybetmenin de zamanı var;

tutmanın zamanı var,

atmanın da zamanı var;

7yırtmanın zamanı var,

dikmenin de zamanı var;

susmanın zamanı var,

konuşmanın da zamanı var;

8sevmenin zamanı var,

nefret etmenin de zamanı var;

savaşmanın zamanı var,

barışın da zamanı var.

9Çalışanın emek çektiği işten ne kazancı var?

10Tanrı'nın insanoğullarına sıkıntı çekmeleri için verdiği yükü gördüm.

11Tanrı her şeyi zamanında güzel yaptı. Onların yüreklerine de sonsuzluğu koydu, ancak insan Tanrı'nın başlangıçtan sona dek yaptığı işi bulup çıkaramaz.

12Onlar için sevinmekten ve yaşadıkları sürece iyilik yapmaktan daha iyi bir şey olmadığını biliyorum.

13Her insanın yiyip içmesi ve bütün emeğinde iyilikten zevk alması da Tanrı'nın armağanıdır.

14Tanrı'nın yaptığı her şeyin sonsuza dek süreceğini biliyorum. Ona hiçbir şey eklenemez, ondan bir şey çıkarılamaz. Tanrı bunu, insanların kendi önünde korkmaları için yaptı.

15Olan çok eskiden olmuştur, olacak olan da çok eskiden olmuştur. Tanrı geçmiş olanı yine arıyor.

16Dahası güneşin altında, adaletin yerinde kötülük olduğunu gördüm; ve doğruluğun yerinde, o kötülük oradaydı.

17Yüreğimde dedim ki, “Tanrı doğruları ve kötüleri yargılayacak; çünkü orada her amaç ve her iş için bir zaman vardır.”

18Yüreğimde dedim ki, “İnsanoğullarına gelince, Tanrı onları sınar, öyle ki, kendilerinin de hayvanlar gibi olduklarını görsünler.

19Çünkü insanoğullarının başına gelen hayvanların başına da geliyor. Başlarına gelen şey birdir. Biri öldüğü gibi, öbürü de ölüyor. Evet, hepsinin bir soluğu var; ve insanın hayvana üstünlüğü yoktur, çünkü hepsi boş.

20Hepsi bir yere gidiyor. Hepsi topraktandır ve hepsi yine toprağa dönüyor.

21İnsan ruhunun yukarıya gittiğini, hayvan ruhunun aşağıya, yere indiğini kim biliyor?”

22Bu yüzden gördüm ki, bir adamın kendi işlerinde sevinmesinden daha iyi bir şey yoktur, çünkü bu onun payıdır; çünkü kendisinden sonra ne olacağını görmeye onu kim geri getirebilir?