Habakuku 1 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (66 books)（AL）

1Vegimi që pa profeti Habakuk.

2«O Zot, për sa kohë do të të thërras

e ti nuk do të dëgjosh?

Për sa kohë do të klith: “Dhunë!”

e ti nuk do të ndërhysh?

3Përse më bën të shoh padrejtësi,

përse rri e vrojton prapësinë?

Para kam shkatërrim e dhunë,

dalin grindje e zënka.

4Ndaj dhe ligji zbehet,

kurrë nuk del në pah e drejta.

Ndaj shtrembërohet drejtësia

dhe i mbrapshti të drejtin rrethon.

5Shikoni mes kombeve e vrojtoni,

habituni e mrekullohuni,

se po bëj diçka në ditët tuaja,

s'do ta besoni kur t'jua tregojnë.

6Ja, po ngre kaldenjtë,

një komb i vrazhdë e i rrëmbyer,

që kryq e tërthor tokës i bie,

për të zaptuar banesat që nuk i takojnë.

7I tmerrshëm e i frikshëm është ai,

bën ligjin dhe nderin e vendos vetë.

8Kuajt i ka më të shpejtë se leopardi,

më të egër se ujqit e natës.

Kalorësit e tij kalërojnë,

prej larg vijnë ata.

Lëshohen porsi shqiponja

që prenë e përpin vetëtimthi.

9Të gjithë ata dalin për dhunë,

mori fytyrash vërshojnë

e robër mbledhin porsi rërë.

10Mbretërit i përqesh,

prijësit i qesëndis,

zgërdhihet me çdo fortesë,

se ngre pirgje dhe i pushton.

11Vërshon si era e kalon tej,

është fajtor, se forcën ka për perëndi.

12O Zot, ti që je prej fillimit,

Perëndia im, i shenjti im i pavdekshëm.

O Zot, për të gjykuar e caktove,

o Shkëmb, për të ndëshkuar e vendose.

13Sytë e tu janë tepër të pastër

për ta parë ligësinë

e prapësinë nuk e vrojtojnë dot.

Përse i vrojton të pabesët,

përse hesht kur i mbrapshti përpin të drejtin.

14E bëre njerëzinë si peshqit e detit,

si zvarranikët, që s'kanë zot mbi vete.

15Kaldeu i gjuan të gjithë me grep,

i tërheq me rrjetën e vet

e me tratë i mbledh krejt,

ndaj gëzohet e galdon,

16ndaj i flijon rrjetës së vet,

i djeg temjan tratës së vet,

se falë tyre merr pjesë të majme,

ushqim të shijshëm ha.

17Mos për këtë do të vijojë rrjetën ta zbrazë

e popujt pa fund t'i vrasë?».