Isaia 49 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (66 books)（AL）

Shërbëtori i Zotit

1Dëgjomëni, o ujdhesa,

bëni kujdes, o popuj të largët!

Zoti më thirri që në ngjizje,

e kujtoi emrin tim

që kur isha në bark të nënës.

2Gojën time e bëri si shpata e mprehtë,

nën hijen e dorës së tij më mbajti fshehur,

më bëri të jem një shigjetë që shndrin,

në kukurën e vet ai më fshehu.

3E më tha: «Ti je shërbëtori im, o Izrael,

në të cilin do të dëftej lavdinë time».

4E unë thashë: «Më kot u mundova,

më kot i shterova fuqitë e mia,

e drejta ime është pranë Zotit,

shpërblimi im është te Perëndia im».

5Kështu thotë tani Zoti,

ai që më dha trajtën e shërbëtorit të vet

që në barkun e nënës,

për të kthyer tek ai Jakobin,

për të mbledhur rreth tij Izraelin.

U bëra i lavdishëm në sytë e Zotit,

Perëndia im u bë fuqia ime.

6Ai më tha: «Tepër pak është të jesh shërbëtori im,

për të ringritur fiset e Jakobit,

për të rikthyer tepricën e Izraelit.

Po të caktoj si dritë të popujve,

që të jesh shpëtimi im deri në skajet e tokës».

7Kështu i thotë Zoti, shpenguesi i Izraelit,

i shenjti i Izraelit, atij që e përbuzin njerëzit,

atij që e përçmojnë kombet, skllavit të sundimtarëve:

Mbretërit do të shohin e do të ngrihen në këmbë,

princat do të bien përmbys,

për shkak të Zotit, që është besnik,

të shenjtit të Izraelit, që të zgjodhi ty.

Përtëritja e Izraelit

8Kështu thotë Zoti:

Në kohën e duhur të jam gjendur,

ditën e shpëtimit të kam ndihmuar.

Të kam ruajtur,

të kam caktuar të jesh besëlidhja e popullit,

që vendin ti ta përtërish,

që të rindash trashëgimitë e shkatërruara,

9për t'u thënë të burgosurve: «Dilni!»,

atyre që janë në errësirë: «Shfaquni!».

Përgjatë udhëve do të kullotin,

kullotat do t'i kenë mbi çdo kodër të zhveshur.

10Nuk do të kenë uri, nuk do të kenë etje,

nuk do t'u bjerë as vapa e as dielli,

se do t'u prijë ai që ka mëshirë për ta,

nëpër burime ujërash do t'i çojë.

11Gjithë malet e mia në udhë do t'i kthej,

rrugët e mia të mëdha më lart do t'i ngre.

12Ja, këta do të vijnë nga larg,

ata nga veriu e perëndimi,

të tjerë nga dheu i Sinimit.

13Ngazëlloni, o qiej, gëzohu ti, o tokë,

brohoritni ju, o male,

se Zoti e ngushëllon popullin e vet,

është i mëshirshëm me të varfrit e tij.

14Sioni tha: «Më braktisi Zoti,

Zoti më ka harruar».

15A mund ta harrojë gruaja foshnjën e vet

e të mos i dhimbset fryti i barkut të vet?

Por edhe sikur ato të harronin,

unë ty nuk të harroj!

16Ja, të kam gdhendur mbi pëllëmbët e duarve të mia,

muret e tua gjithmonë para syve i kam.

17Bijtë e tu po vijnë me nxitim,

ata që të rrënuan e të shkatërruan po ikin prej teje.

18Ngriji sytë rreth e qark e shiko,

të gjithë po mblidhen e po vijnë te ti!

Pasha jetën time, kumton Zoti,

do t'i veshësh të gjithë si stoli,

porsi nusja do të ngjishesh me ta.

19Se rrënojat e gërmadhat e tua,

bashkë me vendet e tua të shkretuara,

të ngushta do të jenë tani për banorët e tu,

ndërsa ata që të përpinin, larg do t'ia mbathin.

20Edhe bijtë e atyre që t'i kishin rrëmbyer

do të të thonë në vesh:

«Tepër i ngushtë është ky vend për mua,

më bëj vend, që të mund të banoj».

21Atëherë ti do të thuash në zemër:

«Po këta prej kujt më lindën?

Unë nuk mund të lindja dhe shterp isha,

në mërgim dhe dëbuar kam qenë.

Po këta kush i rriti?

Ja, unë kisha mbetur vetëm,

këta, vallë, nga më dolën?».

22Kështu thotë Zoti Perëndi:

Ja, do ta ngre dorën drejt kombeve,

për nga popujt do ta ngre flamurin.

Në krahë do t'i sjellin atëherë bijtë e tu,

bijat e tua do t'i mbajnë mbi supe.

23Mbretërit do të jenë birësuesit e bijve të tu,

princeshat e tyre, mëndeshat e tua.

Me fytyrë përdhe do të përkulen para tyre,

do të lëpijnë pluhurin e këmbëve të tua.

Atëherë do ta dish se unë jam Zoti,

ata që shpresojnë në mua s'do të turpërohen.

24A mund t'i merret vallë preja të fortit?

A mund të shpëtojë i drejti prej robëruesit?

25Se kështu thotë Zoti:

Robërit do t'i merren edhe të fortit,

preja do t'i rrëmbehet tiranit.

Kundërshtarëve të tu do t'u kundërvihem

e bijtë e tu do t'i shpëtoj.

26Ata që të shtypin do t'i bëj të hanë mishin e vet,

si me musht me gjakun e vet do të dehen.

Çdo qenie atëherë do ta dijë

se unë jam Zoti, shpëtimtari yt,

jam shpenguesi yt, i fuqishmi i Jakobit.