Fjalët e urta 1 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (66 books)（AL）

1Fjalët e urta të Solomonit, birit të Davidit, mbretit të Izraelit:

2për të njohur urtinë e rregullin,

për të nxënë fjalët e mençura,

3për të pranuar qortimet e mprehta,

drejtësinë, gjykimin e çiltërsinë,

4për t'u dhënë thjeshtakëve zgjuarsinë,

të rinjve njohjen e shestimin.

5Le të dëgjojë i urti e t'i shtohet dija,

ndërsa i kuptueshmi le të marrë udhëzime,

6për të kuptuar fjalët e urta dhe enigmat,

thëniet e të diturve e gjëegjëzat e tyre.

7Droja e Zotit është fillimi i njohjes,

por të marrët e përçmojnë dijen e rregullin.

I urti ikën nga shoqëria e keqe

8Dëgjo, biri im, qortimin e atit tënd

e mos lër pas dore udhëzimet e nënës sate,

9se si kurorë e hijshme mbi kokë do të të rrinë

e porsi varëse rreth qafës tënde.

10Biri im, nëse mëkatarët të ngucin,

mos u vër vesh.

11Po të thonë: «Eja me ne!

Të zëmë pritë për gjak,

t'i ngremë kurth të pafajshmit, më kot;

12t'i përpijmë të gjallë, si skëterra,

njëcopësh, si ata që zbresin në varr,

13të përlajmë çdo gjë të çmueshme

e t'i mbushim shtëpitë me plaçkë;

14hidh short me ne

e do të mbajmë një qese për ne të gjithë»,

15ti, biri im, mos shko udhës së tyre,

të mos shkelë këmba jote në atë shteg,

16se këmbët e tyre turren drejt së keqes

e nxitojnë për të derdhur gjak.

17Para syve të shpendëve

më kot hidhet rrjeta,

18por këta zënë pritë kundër gjakut të vet,

ngrenë kurth kundër vetes.

19I tillë është fati i zhvatësit:

i merr jetën të zotit të vet.

Thirrja e urtisë

20Urtia thërret udhëve,

ngre zërin shesheve,

21njofton në krye të rrugëve të zhurmshme

e në dyert e qyteteve jep kumte:

22«Deri kur, o thjeshtakë, do ta doni papjekurinë?

Deri kur tallësit do të kënaqen së talluri

e të marrët do të urrejnë njohjen?

23Kthehuni e vëruni vesh qortimeve të mia!

Ja, po hap zemrën para jush

e po ju bëj të ditura fjalët e mia:

24ju thirra e ju më përzutë,

ju shtriva dorën e askush s'më vuri re.

25I shpërfillët tërë këshillat e mia

e nuk i deshët qortimet e mia.

26Edhe unë do të qeshem me kobet tuaja,

do të tallem kur t'ju zërë frika,

27kur tmerri të përplaset mbi ju si stuhi

e kobi si thëllim,

kur të jeni në ngushticë e në ankth.

28Atëherë ata do të më thërrasin, por unë nuk do të përgjigjem,

do të më kërkojnë me ngulm, por nuk do të më gjejnë.

29Ngaqë ata e urryen njohjen

e nuk zgjodhën drojën e Zotit,

30nuk ndoqën as këshillën time

dhe i përçmuan të gjitha qortimet e mia,

31ata do të hanë frytet e sjelljes së tyre

e do të ngopen me këshillat e veta.

32Bjerrja e thjeshtakëve do t'i rrënojë

e mendjelehtësia e të marrëve do t'i shkatërrojë,

33por kush më dëgjon mua do të jetojë i qetë

e do të prehet pa frikë nga e keqja».