1Jobi iu përgjigj Zotit e i tha:
2«E di se gjithçka mundesh
e asnjë shestim s'e ke të pamundur.
3Kush t'i mbulon synimet me padije?
Prandaj fola pa kuptuar, se nuk i njoh mrekullitë.
4Por ti më dëgjo e unë do të flas.
Unë do të të pyes e ti më mëso.
5Unë të njihja veç me të dëgjuar,
por tani të panë sytë e mi,
6prandaj më vjen keq e pendohem
në pluhur e hi».
Perëndia qorton miqtë e Jobit7Pasi i tha Jobit këto fjalë, Zoti i foli Elifaz Temanitit: «Kundër teje është ndezur zemërimi im e kundër dy shokëve të tu, sepse nuk folët drejtë për mua, si shërbëtori im Jobi.
8Tani merrni shtatë buaj e shtatë desh e shkoni te shërbëtori im Jobi për t'i kushtuar si fli shkrumbimi për vete. Atëherë Jobi, shërbëtori im, do të lutet për ju dhe unë do t'ia dëgjoj lutjen e nuk do t'ju ndëshkoj për marrëzinë tuaj, sepse nuk folët drejtë për mua, si shërbëtori im Jobi».
9Atëherë Elifaz Temaniti, Bildad Shuhiti e Cofar Namatiti shkuan e bënë siç u tha Zoti dhe Zoti ia dëgjoi lutjen Jobit.
Perëndia ia kthen begatinë Jobit10Kur Jobi u lut për miqtë e vet, Zoti ia ktheu begatinë dyfish më shumë se përpara.
11Atëherë erdhën tek ai të gjithë vëllezërit e tij, të gjitha motrat e të gjithë ata që e kishin njohur më parë. Hëngrën bukë me të në shtëpinë e tij, e forcuan dhe e ngushëlluan për të gjithë pikëllimin që i kishte çuar Zoti. Pastaj secili i dhuroi nga një sasi parash e nga një unazë ari.
12 Zoti e bekoi jetën e pastajme të Jobit më shumë se të mëparshmen. Ai mori në zotërim katërmbëdhjetë mijë dele, gjashtë mijë deve, një mijë pendë qe e një mijë gomarica.
13Pati edhe shtatë djem e tri vajza.
14Të parën e quajti Jemima, të dytën Kezia e të tretën Kerenhapuka.
15Mbi mbarë dheun nuk kishte gra më të bukura se bijat e Jobit dhe i ati ua la trashëgiminë atyre dhe vëllezërve të tyre.
16Pastaj Jobi jetoi njëqind e dyzet vjet dhe pa bijtë e bijve të vet deri në të katërtin brez.
17Jobi vdiq i moshuar e i nginjur me ditë.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
