Jobi 39 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (66 books)（AL）

1«A e di ti kur pjellin dhitë e malit?

A i ke vrojtuar drenushat kur lindin?

2Ua ke njehur vallë plotësimin e muajve?

Ua di vallë kohën e pjelljes,

3kur shtrihen e lindin të vegjlit

dhe nxjerrin në dritë frytin e dhimbjes?

4Mëkëmben këlyshët e tyre e rriten përjashta,

ikin e më tek ato nuk kthehen.

5Kush e lëshoi në liri gomarin e egër?

Kush ia zgjidhi litarin mushkës,

6të cilës i caktova si shtëpi shkretëtirën

e si vendbanim dheun kripor?

7Ai e përqesh rrëmujën e qytetit

e nuk i dëgjon klithmat e ndjekësve.

8Endet kullotave të veta malore

e kërkon çdo bimë të blertë.

9A pranon bizoni të të shërbejë?

A e kalon natën në stallën tënde?

10A e vë dot në brazdë për laku?

A do të vijë pas teje duke pluguar?

11A do t'i zësh besë atij, se është shumë i fortë,

e do t'ia ngarkosh atij punën tënde?

12A beson se ai do të kthehet

e do ta sjellë farën në lëmë?

13Gëzueshëm i rreh krahët struci,

por zogjtë i bën pa pendë e pupla,

14vezët përtokë i vë

e në pluhur i ngroh,

15ndonëse këmba mund t'i shkelë

e bisha mund t'i shtypë.

16Ashpër sillet me zogjtë,

a thua se s'janë të vetët

e s'ka frikë se punon kot.

17Se ia hoqi Perëndia urtinë

e s'ia dha zgjuarsinë.

18Kur ngrihet e flatron,

kalë e kalorës përqesh.

19A ia jep ti kalit fuqinë?

Krifën në qafë, vallë, ti ia vure?

20A e bën ti të kërcejë si karkalec?

Hingëllima e tij madhështore tmerron.

21Hareshëm thundron me forcë në luginë,

armëve përballë u del.

22E përbuz frikën e nuk tutet,

nuk zbythet para shpatës.

23Nga pas i tringëllon kukura,

heshta përshkënditëse e shtiza.

24Me tërbim e furi dheun ha

e as zëri i borisë nuk e ndal.

25Kur bie boria, thotë: “Hihi!”.

Nga larg nuhat luftën,

britmën e prijësve e gjëmën e betejës.

26Mos flatron skifteri falë dijes sate

e krahët drejt jugut i hap?

27Mos vallë nën urdhrin tënd lartohet shqiponja

e në lartësi folenë vë?

28Mbi shkëmb ajo ngul

e mbi prita kreshtash shkëmbore bun.

29Prej andej e vrojton prenë,

prej larg sytë e saj e shohin.

30Zogjtë e saj pinë gjak

e ku ka të vrarë, aty ajo gjendet».