Psalmet 39 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (66 books)（AL）

1Mjeshtrit të korit. Për Jedutunin. Psalm i Davidit.

2Thashë: «Do t'i ruaj udhët e mia,

që të mos mëkatoj me gjuhën time.

Gojës sime do t'i vë fre,

sa të jetë i paudhi para meje».

3Heshta e nuk fola,

asnjë fjalë të mirë nuk thashë,

e dhimbja ime rëndohej.

4Kur zemra m'u ndez përbrenda

e mendimet më përvëlonin,

atëherë m'u zgjidh gjuha e fola.

5Ma bëj të njohur, o Zot, fundin tim,

numrin e ditëve të mia,

përkohësinë time.

6Ja, ti i pakësove ditët e mia sa një pëllëmbë,

jetëgjatësia ime s'është asgjë para teje,

çdo njeri i gjallë s'është veçse kotësi. selah

7Vërtet, njeriu kalon si hije,

të kota janë mundimet e tij,

grumbullon pasuri,

pa e ditur për kë i mbledh.

8E tani, ç'mund të pres, o Zot?

Shpresën e kam te ti.

9Çliromë prej të gjitha fajeve

e mos lejo të më tallë i marri.

10Po hesht e gojën s'po e hap,

sepse këtë e ke bërë ti.

11Largoje prej meje fshikullimin tënd,

po marr fund nën peshën e dorës sate.

12Njeriun e qorton e ia ndëshkon paudhësinë,

si tenja ia bren çdo gjë që dëshiron.

Të gjithë njerëzit janë veç kotësi. selah

13Dëgjoje lutjen time, o Zot,

e vëri vesh përgjërimit tim!

Mos hesht ndaj lotëve të mi,

se i huaj jam te ti,

shtegtar si të gjithë paraardhësit e mi.

14Largoje vështrimin tënd prej meje,

që të mund të gëzoj sërish,

para se të shkoj e të mos jem më.