Jobi 22 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (66 books)（AL）

Elifazi e shpall Jobin fajtor

1Elifazi u përgjigj e tha:

2«A i duhet gjë njeriu Perëndisë?

A i duhet gjë atij i urti?

3Ç'dobi i sjell të gjithëpushtetshmit nëse je i drejtë?

Ç'fiton ai me sjelljen tënde të përkryer?

4Mos vallë të ndëshkon ngaqë i druhesh?

Prandaj hap gjyq ai me ty?

5A nuk janë të shumta paudhësitë e tua?

A nuk janë pa fund ligësitë e tua?

6Vëllait tënd i mbajte peng pa shkak,

edhe të zhveshurit i rrope.

7Të molisurit ujë s'i dhe të pijë,

të uriturit bukë s'i dhe të hajë.

8Të fortit tokën ia dhe

e në të banon kush gjen përkrahje.

9Të vejat i dëbove duarzbrazur

e jetimëve ua theve krahët.

10Prandaj të rrethojnë leqet

e tmerri të zë papritur,

11ose terri që të lë pa parë

e vërshimi i ujërave të përmbyt.

12A nuk është Perëndia lart në qiell?

Shiko sa lart janë yjet më të larta.

13E ti thua: “Çfarë di Perëndia?

A mund të gjykojë në mes të terrinës?

14E kanë mbështjellë retë, ndaj nuk sheh,

ai që shëtit mbi kupë të qiellit”.

15A do të ndjekësh udhën e lashtë,

ku shkelën njerëzit e paudhë?

16Ata u rroposën para kohe,

themelin ua rrëmbeu lumi.

17I thanë Perëndisë: “Larg nesh!

Çfarë mund të na bëjë i gjithëpushtetshmi?”.

18Ai ua mbushte shtëpitë me të mira,

por larg meje këshilli i të paudhëve.

19Të drejtët shohin e gëzohen

e të pafajshmit me ta tallen:

20“A nuk u shuan armiqtë tanë?

Pasurinë ua përpiu zjarri”.

21Pajtohu me Perëndinë e bëj paqe,

se kështu do të të vijë e mbara.

22Prano mësimin prej gojës së tij

e fjalët e tij në zemër mbaji.

23Nëse kthehesh kah i gjithëpushtetshmi,

do të ndreqesh.

Nëse e heq ligësinë nga tenda,

24nëse ari pluhur do të të duket

e zall lumenjsh ari i Ofirit,

25i gjithëpushtetshmi do të jetë ari yt,

pirgu i argjendit tënd.

26Atëherë me të gjithëpushtetshmin do të kënaqesh

e kah Perëndia do ta kthesh shikimin.

27Do t'i lutesh e ai do të të dëgjojë

e do t'i përmbushësh kushtet e tua.

28Do të vendosësh për diçka e do të kryhet

e drita do të shndrisë në udhën tënde.

29Kur njerëzit poshtërohen ti thua është nga krenaria,

se Perëndia të përulurin shpëton.

30Ai do të çlirojë edhe kë s'është i pafajshëm,

falë duarve të tua të pastra do të çlirohet».