Jobi 20 - Interconfessional Albanian Bible – 2020 (66 books)（AL）

Cofari flet për ndëshkimin e të paudhëve

1Cofar Namatiti u përgjigj e tha:

2«Tani mendja më thotë të të përgjigjem,

për shkak të ngacmimit që është në mua.

3Dëgjova një ligjërim që më fyen

e përgjigjen ma jep fryma e mençurisë.

4A nuk e di se, ngaherë,

qëkurse njeriu u vendos mbi dhe,

5të paudhët galdojnë për pak kohë

e të pafetë gëzojnë veç një grimë?

6Edhe po të arrijë gjer në qiell madhështia e tij,

e koka e tij të prekë retë,

7do të bjerë përgjithmonë, si jashtëqitja e vet

e ata që e patën parë do të thonë: “Ku iku?”.

8Si ëndrra do të davaritet e nuk do të gjendet,

do të zhduket si vegimi i natës.

9Syri që e pa një herë, më nuk do ta shikojë

e nuk do ta shohë as vendi i vet.

10Skamnorët do t'i përkrahin bijtë e tij,

me duart e veta do ta kthejnë pasurinë.

11Eshtrat e tij dikur në lule të rinisë,

bashkë me të në pluhur do të prehen.

12Nëse i duket e ëmbël në gojë ligësia

dhe e mban fshehur nën gjuhë,

13e ruan, por nuk e gëlltit,

e mban brenda në gojë,

14në bark do t'i prishet ushqimi

e në zorrë helm nepërke do t'i bëhet.

15Pasurinë që gëlltiti do ta vjellë,

Perëndia nga barku do t'ia nxjerrë.

16Helmin e gjarprit do të thithë

e gjuha e nepërkës do ta vrasë.

17Nuk do të shohë më tek rrjedh lumi,

përroi me mjaltë e me gjalpë.

18Do ta kthejë çfarë fitoi e nuk do ta hajë,

nuk do t'i gëzojë fitimet e tregtisë,

19se i shtypi e i shpërfilli skamnorët,

pushtoi shtëpitë që s'kishte ndërtuar,

20se barku i tij kurrë nuk u ngop

e nga babëzia asgjë nuk i shpëtoi.

21Asgjë nuk i shpëtoi grykësisë së tij,

prandaj nuk do të zgjasë mirëqenia e tij.

22Në kulmin e begatisë do ta gjejë mjerimi,

shuplaka e çdo lloj kobi do ta godasë.

23Kur të jetë duke mbushur barkun,

Perëndia do ta godasë me zjarrin e zemërimit,

do t'ia lëshojë prushin si shi.

24Do t'i shpëtojë ushtës së hekurt,

por do ta shporojë harku i bronztë.

25Do ta shkulë prej shpinës,

por mëlçinë rrufeja do t'ia godasë

e tmerri do ta pushtojë.

26Terri i thellë i rri në pritë,

flaka që askush s'e ndezi do ta djegë

e do të shkretojë ç'ka i mbeti në tendë.

27Qiejt do ta zbulojnë ligësinë e tij

e toka kundër tij do të ngrihet.

28Të mirat e shtëpisë së tij do të firojnë,

në ditën e zemërimit të tij do të zhduken.

29Këtë fat i caktoi Perëndia njeriut të paudhë,

këtë trashëgimi i caktoi Perëndia».