JEREMIAS 10 - Tagalog Form-Based Bible (2001)（ABTAG01）

Huwad at Tunay na Pagsamba

1Pakinggan ninyo ang salita na sinasabi ng Panginoon sa inyo, O sambahayan ng Israel.

2Ganito ang sabi ng Panginoon:

“Huwag ninyong pag-aralan ang lakad ng mga bansa,

ni mabagabag sa mga tanda ng mga langit,

sapagkat ang mga bansa ay nababagabag sa mga iyon,

3sapagkat ang mga kaugalian ng mga sambayanan ay walang kabuluhan.

Isang punungkahoy mula sa gubat ang pinuputol,

at nilililok sa pamamagitan ng palakol ng mga kamay ng manlililok.

4Ginagayakan ito ng mga tao ng pilak at ginto;

pinatatatag nila ito ng martilyo at mga pako,

upang huwag itong makilos.

5Sila ay gaya ng mga panakot-uwak sa gitna ng taniman ng pipino,

at hindi sila makapagsalita.

Kailangan silang pasanin,

sapagkat hindi sila makalakad.

Huwag ninyong katakutan ang mga iyon,

sapagkat sila'y hindi makakagawa ng masama,

ni wala ring magagawang mabuti.”

6Walang gaya mo, O Panginoon;

ikaw ay dakila, at ang iyong pangalan ay dakila sa kapangyarihan.

7Sinong

12Siya ang gumawa ng lupa sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan,

na nagtatag ng sanlibutan sa pamamagitan ng kanyang karunungan,

at sa pamamagitan ng kanyang kaunawaan ay iniladlad niya ang kalangitan.

13Kapag siya'y nagsasalita

ay may hugong ng tubig sa mga langit,

at kanyang pinaiilanglang ang mga singaw mula sa mga dulo ng lupa.

Gumagawa siya ng mga kidlat para sa ulan,

at naglalabas siya ng hangin mula sa kanyang mga kamalig.

14Bawat tao ay hangal at walang kaalaman;

bawat platero ay inilalagay sa kahihiyan ng kanyang mga diyus-diyosan;

sapagkat ang kanyang mga larawan ay kabulaanan,

at walang hininga sa mga iyon.

15Sila'y walang kabuluhan, isang gawa ng panlilinlang;

sa panahon ng pagpaparusa sa kanila ay malilipol sila.

16Hindi gaya ng mga ito ang bahagi ng Jacob,

sapagkat siya ang nag-anyo sa lahat ng mga bagay;

at ang Israel ay siyang lipi ng kanyang mana;

ang Panginoon ng mga hukbo ang kanyang pangalan.

Ang Darating na Pagkabihag

17Pulutin mo ang iyong balutan mula sa lupa,

O ikaw na nakukubkob!

18Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoon:

“Narito, aking ihahagis palabas ang mga naninirahan sa lupain

sa panahong ito,

at ako'y magdadala ng kahirapan sa kanila

upang ito'y maramdaman nila.”

19Kahabag-habag ako dahil sa aking sugat!

Malubha ang aking sugat.

Ngunit aking sinabi, “Tunay na ito ay isang paghihirap,

at dapat kong tiisin.”

20Ang aking tolda ay nagiba,

at lahat ng panali ko ay napatid;

iniwan ako ng aking mga anak,

at sila'y wala na;

wala nang magtatayo pa ng aking tolda,

at magtataas ng aking mga tabing.

21Sapagkat ang mga pastol ay naging hangal,

at hindi sumasangguni sa Panginoon;

kaya't hindi sila umuunlad,

at lahat nilang kawan ay nakakalat.

22Pakinggan ninyo, isang ingay! Tingnan ninyo, ito'y dumarating—

isang malaking kaguluhan mula sa hilagang lupain,

upang wasakin ang mga lunsod ng Juda,

at gawing tahanan ng mga asong-gubat.

23Alam ko, O Panginoon, na ang lakad ng tao ay wala sa kanyang sarili;

wala sa taong lumalakad ang magtuwid ng kanyang mga hakbang.

24Ituwid mo ako, O Panginoon, ngunit sa katarungan,

huwag sa iyong galit, baka ako'y iuwi mo sa wala.

25Ibuhos mo ang iyong poot sa mga bansang hindi nakakakilala sa iyo,

at sa mga bayan na hindi tumatawag sa iyong pangalan;

sapagkat kanilang nilamon ang Jacob,

kanilang nilamon siya, at nilipol siya,

at winasak ang kanyang tahanan.