fjalët e urta 18 - Old Testament books in Tosk by Konstandin Kristoforidhi 1884 (transliteration from Greek to Latin)（AL1884）

1Kush pëlqen mëndejen’ e ti, kërkon pas dëshërimit ti, (edhe) i rri kundrë ç’do gjëje që ësht’ e dreitë.

2Të marrit nuk’ i pëlqen urtësia, po ç’mendon zemër’ e ati.

3Kur vien i paudhi, vien edhe të përqeshuritë; edhe bashkë me të sharëtë vien edhe turpëria.

4Fialët’ e golësë njeriu (janë) ujëra të thella, edhe gurra e diturisë (është posi) përrua që rrieth.

5Nuk’ është mirë t’i mbanjë krahë njeriu të paudhit, për të përmbysurë të dreitënë ndë gjyqt.

6Buzët’ e të marrit hynjënë ndë zënëje, edhe gola e ati gërshet shuplaka.

7Gola e të marrit (është) prishëja e ati, edhe buzët’ e ati (janë) dhokan ndë shpirt t’ati.

8Fialët’ e pështëllonjësit kapërcehen’ ëmbëlë, edhe sbresënë gjer ndë zorrët të barkut.

9Ay që purton të punonjë me të vërtetë (ësht’) i vëllaj i plank-prishësit.

10Emëri i Zotit (është) pirgu i fortë; i dreiti kur mbulon kryetë ndënë atë, gjëndetë ndë siguri.

11Të miratë te i pasuri (janë) qytet i fortë, edhe i pandeh për mur të lartë.

12Përpara prishëjesë lartonetë zemëra e njeriut; edhe të përunjuritë shkon përpara lavdisë.

13Të përgjegjetë (ndonjë) pa dëgjuarë, është marrëzi e turpëri për atë.

14Frym’ e njeriut do të forconjë dobësirën’ e ati, po frymën’ e shtrënguarë kush munt ta duronjë?

15Zemëra e të urtit fiton të kupëtuarë, edhe veshi i të dituret kërkon mënt.

16Dhurata e njeriut hap vënt për atë, edhe e bie përpara të mëdhenjvet.

17Ay që flet më përpara ndë gjyq të ti (duket’) i dreitë, po vien kundra-gjyqësi i ati edhe e qërton atë.

18Shorta pushon qartatë edhe e këput fialënë ndë mest të fortëvet.

19Kur zihetë vëllaj (është më keq se të bierë ndë) dorë një qytet i fortë, edhe zënëjet’ e atyre (janë) posi lloze pirgu.

20Nga pemët’ e golësë njeriut do të nginjetë barku i ati; nga prodhi i buzëvet ati do të mbushetë.

21Vdekëja e jeta varenë ndë gluhët; edhe ata që duan’ atë, do të hanë pemët’ e asaj.

22Kush gjeti grua, gjeti gjë të mirë, edhe fitoi hirë nga Zoti.

23I vobegu flet me të lutura, po i pasuri përgjigjetë me të vrazhëtë.

24Ay njeri (që ka) miq, gjan të shkonjë miqësisht, edhe ka mik më të dashurë se vëllanë.