Mica 5 - Prophets and Epistles 1852-62 (John Owen)

PENNOD V.

1Yn awr ymfyddina ferch y fyddin,

Gosod gynllwyn yn ein herbyn:

A gwialen y tarawant ar y gern farnwr Israel.

2Ond ti Fethlehem Ephrata,

Bychan i fod ymhlith miloedd Iowda,

O honot y daw un allan i mi,

I fod yn llywodraethwr yn Israel;

A’i fynediad allan sydd er y cynfyd,

Er dyddiau yr oesoedd.

3Am hyny rhydd hwynt i fyny,

Hyd y pryd yr esgoro yr hon sydd i esgor,

Ac y dychwelo gweddill ei frodyr at feibion Israel.

4Yna saif a phortha, yn nerth Iehofa,

Yn mawrhydi enw Iehofa ei Dduw;

A dychwelant, canys y pryd hyn mawr a fydd

Hyd eithafoedd y ddaear;

Ac efe a fydd yn heddwch.

5Yr Assyriad, pan ddelo i’n gwlad,

A phan sango yn ein palasau,

Yna cyfodwn yn ei erbyn saith bugail,

Ac wyth ddyn eneiniog;

6A difrodant wlad yr Assyriad â’r cleddyf,

A gwlad Nimrod yn ei chyffiniau:

Ië, gwaredir ni rhag yr Assyriad,

Pan ddelo i’n gwlad,

A phan sango yn ein terfyn.

7A bydd gweddill Iacob ymhlith pobloedd lawer

Megys gwlith oddiwrth Iehofa,

Megys mân wlaw ar laswellt;

Yr hwn nid erys wrth ddyn,

Ac ni ddysgwyl wrth feibion dynion.

8Bydd hefyd weddill Iacob ymhlith cenedloedd,

Yn nghanol pobloedd lawer,

Fel llew yn mysg bwystfilod y goedwig,

Ac fel cenaw llew ymhlith diadellau defaid;

Yr hwn, os ä trwodd, a sathra ac a larpia,

Heb neb i fod yn waredydd.

9Dyrchefir dy law ar dy orthrymwyr,

A’th holl elynion a dorir ymaith.

10A bydd yn y dydd hwnw, medd Iehofa,

Y toraf ymaith dy feirch o’th ganol di,

Ac y dinystriaf dy gerbydau;

11Toraf i lawr hefyd ddinasoedd dy wlad,

A dadymchwelaf dy holl gaerau;

12Ië, toraf ymaith swynion o’th derfyn,

A dewiniaid ni fyddant i ti;

13A thoraf ymaith dy gerf-ddelwau

A’th golofnau o’th ganol di,

Fel nad ymgrymot mwy i waith dy ddwylaw;

14Diwreiddiaf hefyd dy lwyni o’th ganol,

A dyfethaf dy addurniadau:

A gwnaf mewn dig ac mewn digllonedd,

Ymddial ar y cenedloedd,

Y rhai ni wrandawsant.