Hosea 4 - Prophets and Epistles 1852-62 (John Owen)

PENNOD IV.

1Gwrandewch air yr Arglwydd, blant Israel,

Gan fod dadl gan yr Arglwydd â thrigolion y wlad;

Am nad oes gwirionedd, na thrugaredd,

Na gwybodaeth o Dduw, yn y wlad:

2Tyngu, a chelwydda, a lladd,

Lladrata hefyd a godinebu, a dorasant allan,

A gwaed a gyffyrddodd â gwaed.

3O herwydd hyn y galara y wlad,

A nycha pob trigiannydd ynddi,

Ynghyd â bwystfil y maes ac adar y nefoedd;

A physg y môr hefyd a ddyfethir.

4Eto dyn ni rybuddia ac ni cherydda ddyn;

A’th bobl ydynt megys yn amddiffynwyr yr offeiriaid.

5Ond syrthio a wnai y dydd,

A syrthia hefyd y prophwyd gyda thi yn y nos,

A dyfethu a wnaf dy fam.

6Dyfethir fy mhobl o eisieu gwybodaeth;

Gan wrthod o honot wybodaeth,

Felly gwrthodaf di o fod yn offeiriad i mi;

Ac am i ti anghofio deddf dy Dduw,

Anghofio dy blant di a wnaf finnau.

7Yn ol eu lliosogiad, felly y pechasant i’m herbyn;

Eu gogoniant a droaf i warth.

8Pech-aberth fy mhobl a fwytânt,

Ac at eu hanwiredd y dyrchafant eu calon.

9A bydd megys y bobl, felly yr offeiriad;

Ïe, ymwelaf arno ei ffyrdd,

A’i weithredoedd a ddychwelaf iddo:

10Canys bwytânt, ond nis digonir hwynt;

Puteiniant, ond ni chynnyddant,

Oblegid wrth yr Arglwydd gommeddasant gadw.

11Puteindra, a gwin, a gwin newydd,

Dygant ymaith y galon.

12Fy mhobl — gan eu pren y gofynant,

A’u ffon — traetha iddynt;

O herwydd ysbryd puteindra a’u gwyrdrôdd,

A phuteiniasant, gan ymadael â’u Duw;

13Ar benau mynyddoedd yr aberthant,

Ac ar fryniau yr arogldarthant,

O tan y dderwen a’r aethnen a’r llwyfen,

Gan mai hyfryd eu cysgod:

O herwydd hyn, puteinia eich merched,

A’ch gwragedd — godinebant:

14Nid ymwelaf â’ch merched pan buteiniont,

Nac â’ch gwragedd pan odinebont;

Oblegid hwy eu hunain — gyda phuteiniaid yr ymddidolant,

A chyda hoedenod yr aberthant;

A’m pobl na ddeallant a ddadymchwelir.

15Os puteiniaist ti, Israel,

Na throsedded Iowda:

Nac ewch i Gilgal,

Nac esgynwch chwaith i Bethafan,

Ac na thyngwch, “Byw yw’r Arglwydd.”

16Fel anner wrthdyn y gwrthdynodd Israel;

Yn awr portha’r Arglwydd hwynt fel oen mewn ëang le.

17Yn glynu wrth eilunod y mae Ephraim, gâd iddo:

18Gwrthdrôdd hwynt eu diod gadarn;

Gan buteinio y puteiniasant;

Gan garu carodd ei hamddiffynwyr warth.

19Rhwymodd y gwynt hi yn ei adenydd;

A chywilyddiant o herwydd eu haberthau.