Mica 3 - Prophets and Epistles 1852-62 (John Owen)

PENNOD III.

1A dywedais, — gwrandewch attolwg, benaethiaid Iacob,

A llywodraethwyr tŷ Israel:

Onid i chwi y perthyn gwybod barn? —

2Yr ydych yn casáu’r da ac yn caru’r drwg;

Yn blingo eu croen oddi am danynt,

A’u cig oddiwrth eu hesgyrn!

3Ac o herwydd y bwytasant gnawd fy mhobl,

A’u croen oddi am danynt y blingasant,

A’u hesgyrn y drylliasant ac y briwasant,

Fel yr hyn sydd yn y crochan,

Ac fel cig sydd o fewn y badell;

4Ië, er y gwaeddant ar Iehofa,

Eto nid ateba hwynt;

A chuddia ei wyneb rhagddynt y pryd hwnw,

O herwydd yn ddrwg y gwnaethant eu gweithredoedd.

5Fel hyn y dywed Iehofa,

Am y prophwydi a ŵyrdroant fy mhobl,

Y rhai a gnoant â’u dannedd,

Ac a waeddant, “Heddwch;”

Ond y neb na roddo yn eu penau,

Darparant yn ei erbyn ryfel:

6O herwydd hyn nos fydd i chwi, heb weledigaeth;

A thywyllwch fydd i chwi, heb ddewiniaeth;

Ië, machluda’r haul ar y prophwydi,

A dua arnynt y dydd:

7Yna cywilyddia y gweledyddion,

A chythrudda y dewiniaid;

A gorchuddiant eu genau, bawb o honynt,

Gan na fydd ateb oddiwrth Dduw.

8Ond diau myfi, llawn wyf o nerth gan Ysbryd Iehofa,

O iawn-farn hefyd ac o wroldeb,

I ddatgan i Iacob ei drosedd

Ac i Israel ei bechod.

9Clywch attolwg hyn, benaethiaid tŷ Iacob,

A llywodraethwyr tŷ Israel;

Y rhai a ffieiddiant farn

A phob uniondeb a wyrdroant;

10Gan adeiladu Sïon â gwaed,

Ac Ierusalem â chamwedd!

11Ei phenaethiaid, am wobr y barnant,

A’i hoffeiriaid, am gyflog y dysgant,

A’i phrophwydi, am arian y dewinant;

Eto ar Iehofa y gorphwysant,

Gan ddywedyd, “Onid yw Iehofa yn ein canol?

Ni ddaw arnom ddrwg.”

12Am hyny, o’ch achos chwi,

Sïon fel maes a erddir,

Ac Ierusalem yn garneddau a fydd,

A mynydd y tŷ fel uchelfanau coedwig.