Obadia 1 - Prophets and Epistles 1852-62 (John Owen)

PENNOD I.

1Gweledigaeth Obadia. Fel hyn y dywedodd yr Arglwydd Iehofa am Edom, —

“Hysbysiad a glywsom oddiwrth Iehofa,

A chenad ymysg y cenedloedd a ddanfonodd —

‘Codwch, ïe codwn yn ei herbyn i ryfel:’

2Wele bychan y’th wnaethum ymysg cenedloedd,

Dirmygedig iawn oeddyt;

3Balchder dy galon, twyllodd di,

Yr hon a anneddi yn holltau’r graig.”

Uchel ei eisteddfod, dywedodd yn ei galon,

“Pwy a’m hiselhâ i’r llawr?”

4Pe dyrchefit fel yr eryr,

A phe rhwng y ser y gwnelit dy nyth,

Oddiyno y disgynwn di, medd Iehofa.

5Pe daethai lladron atat,

Pe yspeilwyr y nos,

Pa faint y dyfethasid di?

Oni ladradasent eu digon?

Pe deuai grawnwinwyr atat,

Oni weddillent rawnwin?

6Podd y dihatrwyd Esau,

Y chwiliwyd ei guddfeydd!

7Hyd y terfyn y danfonodd di,

Holl wŷr dy gyfammod;

Twyllodd di, gorfuodd di,

Holl wŷr dy heddwch a’th fara;

Gosodasant rwyd danat. —

Nid oedd deall ganddo!

8Onid yn y dydd hwnw, medd Iehofa,

Y dyfethais hefyd y doethion o Edom,

A deall o fynydd Esau?

9Ië, dychrynwyd dy gedyrn di, Teman,

Fel y tòrid ymaith bob un

O fynydd Esau trwy laddfa.

10O herwydd gormesu dy frawd Iacob,

Gorchuddia di waradwydd,

A thòrir di ymaith dros byth.

11Yn y dydd y sefaist or tu arall,

Yn y dydd y caethgludodd estroniaid ei lu,

Ac y daeth dyeithriaid i’w byrth,

Ac ar Ierusalem y bwriasant goelbrenau,

Tydi hefyd oeddit fel un o honynt!

12Ond ni ddylesit edrych ar ddydd dy frawd,

Ar ddydd ei ddyeithriad;

Ac ni ddylesit lawenhâu o herwydd meibion Iowda,

Ar ddydd eu dystryw;

Ac ni ddylesit fawrhâu dy enau,

Ar ddydd y cyfyngder;

13Ac ni ddylesit ddyfod i borth fy mhobl,

Yn nydd eu haflwydd;

Ac ni ddylesit edrych, yn enwedig tydi,

Ar ei adfyd, yn nydd ei aflwydd;

Ac ni ddylesit gyffwrdd â’i olud

Yn nydd ei aflwydd;

14Ac ni ddylesit sefyll ar y groesffordd,

I dòri ymaith ei fföedigion;

Ac ni ddylesit amgylchu ei weddillion

Yn nydd cyfyngder

15Diau agos ddydd Iehofa

Ar yr holl genedloedd:

Fel y gwnaethost y gwneir i ti;

Dy dâl a ddychwel ar dy ben.

16Canys fel yr yfasoch ar fy mynydd sanctaidd,

Yr yfa yr holl genedloedd yn wastad;

Ië, yfant a llyncant,

A byddant fel pe na buasent.

17Ond ar fynydd Sïon y bydd gwaredigion,

Ac y bydd sancteiddrwydd:

Ac etifedda tŷ Iacob eu hetifeddiaethau;

18A bydd tŷ Iacob yn dân,

A thŷ Ioseph yn fflam,

A thŷ Esau yn sofl;

A chynneuant yn eu plith, a difäant hwynt,

Fel na byddo gweddill i dŷ Esau;

O herwydd Iehofa a lefarodd hyn.

19Yna etifeddant y dehau,

Ynghyda mynydd Esau,

A gwastadedd y Philistiaid;

Etifeddant hefyd faes Ephraim,

A maes Samaria a Beniamin a Gilead:

20Ië, y gaethglud, a ddechreuodd gyda meibion Israel,

A etifeddant yr hyn oedd gan y Canaaneaid hyd Sarephath;

A chaethglud Ierusalem, yr hyn sydd yn Sepharad,

Gyda dinasoedd y dehau.

21Ac esgyn gwaredyddion i fynydd Sïon,

Er barnu mynydd Esau;

Ac eiddo Iehofa fydd y freniniaeth.