Hosea 12 - Prophets and Epistles 1852-62 (John Owen)

PENNOD XII

1Ephraim — porthodd ar wynt,

A dilynodd y deheuwynt;

Yr holl ddydd, celwydd a difrod a amlhâ;

Ac ammod â’r Assyriaid a wnant,

Ac olew a ddygir i’r Aipht.

2Mae gan yr Arglwydd ddadl hefyd yn erbyn Iowda:

Ond wrth ymweled â Iacob yn ol ei ffyrdd,

Yn ol ei weithredoedd y dychwel iddo.

3Yn y bru y gafaelodd yn sawdl ei frawd,

Ac yn ei ymdrech gorchfygodd gyda Duw;

4Ïe, gorchfygodd ar yr angel, a llwyddodd;

Wylodd ac ymbiliodd arno.

Yn Bethel y cafai ni,

Ac yno y llefarai wrthym;

5Ïe, yr Arglwydd, Duw y lluoedd,

Yr Arglwydd yw ei gofiaeth.

6Tithau — at dy Dduw dychwel;

Trugaredd a barn cadw,

A dysgwyl wrth dy Dduw yn wastad.

7Canaan — yn ei law y mae clorianau twyll!

Gorthrymu a garodd:

8A dywedodd Ephraim, —

“Dïau ymgyfoethogais,

Cefais olud i mi fy hun;

Yn fy holl lafur ni chânt ynof

Anghywirdeb ag sydd yn bechod.”

9Ond myfi yr Arglwydd, dy Dduw o wlad yr Aipht,

A baraf i ti eto drigo mewn pebyll,

Fel yn nyddiau yr ymgynnull.

10A llefarais trwy’r prophwydi,

Ïe, myfi — gweledigaethau a amlheais,

A thrwy y prophwydi arferais gyffelybiaethau:

11Os Gilead oedd yn Afen,

Eto yn dwyllodrus y daethant yn Gilgal;

Ychain a aberthasant;

Eu hallorau hefyd ydynt

Fel carneddau ar rychau y maes.

12Pan ffôdd Jacob i wlad Aram,

Yna gwasanaethodd Israel am wraig,

Ïe, am wraig y bugeiliodd:

13A thrwy brophwyd y dygodd yr Arglwydd

Israel i fyny o’r Aipht;

A thrwy brophwyd y cadwyd ef:

14 Eto cyffrôdd Ephraim ddwys chwerwderau;

Ond ei waed — arno y gadawa,

A’i waradwydd a ddychwel ei Dduw iddo.