Iona 2 - Prophets and Epistles 1852-62 (John Owen)

PENNOD II.

1-2A gweddïodd Iona ar Iehofa ei Dduw o fol y pysgodyn, a dywedodd, —

Gelwais o’r cyfyngder a fu i mi

Ar Iehofa, a’m hateb a wnaeth;

O fol uffern y gwaeddais,

Gwrandawaist ar fy llef.

3Pan y teflaist fi i’r dyfnder,

I ganol y môr,

Yna’r llif a’m hamgylchodd,

Dy holl dònau a’th wanegau,

Trosof yr aethant.

4A myfi, dywedyd a wnaethum,

“Bwriwyf fi o ŵydd dy lygaid:”

Er hyny edrychaf eto

Tua’th deml sanctaidd.

5Cylchynodd fi ddyfroedd hyd yr enaid;

Y dyfnder, amgylcha fi;

Yr hesg, ymglymu y mae am fy mhen;

6At odre y mynyddoedd y disgynais;

Y ddaear! ei bolltiau arnaf yn wastad:

Eto dyrchefi o ddystryw fy enaid,

O Iehofa, fy Nuw.

7Pan lewygodd ynof fy enaid,

Iehofa a gofiais;

A daw atat fy ngweddi

I’th deml sanctaidd.

8Y rhai a olygant eilunod ofer,

A’u trugaredd yr ymadawant.

9Ond myfi, gyda llef moliant,

Yr aberthaf i ti;

Yr hyn a addunedais a dalaf:

Iachawdwriaeth! eiddo Iehofa ydyw.

10Yna llefarodd Iehofa wrth y pysgodyn; a bwriodd Iona i’r sychdir.