Psalltiri 146 - Albanian Tosk Psalms Konstandin Kristoforidhi 1868（ALPSTO1868）

1Alllluja. Lavduro, shpirti im, Zonë.

2Do të lavduronj Zonë sa të rronj, do të psall për Perëndinë t’im sa të jem.

3Mos kini shpëresë mbë të parët, (as) mbë bir njieriu, prej të cilit nuk’është shpëtim.

4Ati fryma i del. Edhe kthenetë ndë dhet të ti, atë ditë mendimet’ e ati humbenë.

5Lum ay njieri, të cilit ndihmësë është Perëndia i Jakovit, edhe shpëresa e ati është mbë Zonë Perëndinë’ e ati,

6që bëri qiellë edhe dhenë, detnë, edhe gjithë sa janë nd’ata, që ruan vërtetëri për gjithë jetënë,

7që u bën gjyq atyreve që u bënetë pa udhë, që ushqen të urëtitë.

8Zoti hap (sytë) e të verbëret, Zoti drejton të kurrusuritë, Zoti do të drejtëtë,

9Zoti ruan të huajtë, mburon të varfërinë edhe të venë, edhe prish udhën’ e fajtorëvet.

10Zoti ka për të mbëretëruarë gjithë jetënë; Perëndia yt, o Sionë, bers pas brezi. Allilluja.