Psalltiri 62 - Albanian Tosk Psalms Konstandin Kristoforidhi 1868（ALPSTO1868）

Mbë të parinë kënkëtuar, për Jedhuthunë. Psallm’ e Dhavidhit.

1Vetëmë mbë Perëndinë prëhetë shpirti im, sepse shpëtimi im (vien) prej ati.

2Vetëm’ ay është guri im, edhe shpëtimi im, mburonjësi im; s’do të tundem së tepëri.

3Gjer kur do t’i biri përsiprë njieriut? Ju të gjithë do të vriti, (ini) si mur i epurë, edhe si garth i shtyturë.

4Nukë bënjënë tiatërë këshillë, për veç ta shtienë poshtë nga nderi, u pëlqen gënjeshtra, bekonjënë me gojë, e mallkonjënë me zëmërë. Sellah.

5Po ti, o shpirti im, prëhu mbë Perëndinë, se tek ay është shpëresa ime.

6Vetëm’ ay është guri im, edhe shpëtimi im, mburonjësi im; s’kam për të luajturë vëndit.

7Shpëtimi im edhe lavdimi im është te Perëndia; guri i fuqisë s’ime, edhe mpshtetëja ime është te Perëndia.

8Shpëreni mb’atë kurdo, o llaus, hapni zëmratë tuaj përpara ati, se Perëndia është ndihmësi ynë. Sellah.

9Vërtet njierëzit’ e dorësë poshtërme janë të kotë, edhe zotërinjtë të rrem: ndë ziqt, të gjithë bashkë janë më të lehtë, se vetë e kota.

10Mos shpëreni mbë pa-udhëri, edhe mos kini mall për rrëmbim; ndë rriethtë gjëja, mos ngjitni zëmrënë pas asaj.

11Një herë foli Perëndia, dy herë e ndigjova këtë, se fuqia ësht’ e Perëndisë.

12Edhe yti është përdëllimi, o Zot, se ti do të ja paguanjç gjithë-se-cilit pas punëvet ti.