Psalltiri 14 - Albanian Tosk Psalms Konstandin Kristoforidhi 1868（ALPSTO1868）

Mbë të parinë kënkëtuar. Psallm’ e Dhavidhit.

1Tha i marri ndë zëmërë të ti: S’ka Perëndi. U prishnë edhe u ndynë ndë punërat, s’ka kush të bënjë të mirë, s’ka asnjë.

2Zoti u kërrus prej qiellit mbë të bijt e njierëzet, që të shohë ndë është ndonjë që kupëton, a që kërkon Perëndinë.

3Të gjithë u përvarnë mbë-nj’-anë, edhe u bënë të pa-vyerë, s’ka kush të bënjë të mirë, s’ka asnjë.

4S’kanë mënt gjith ata që punonjënë pa udhë, ata që hanë llauznë t’im, posi kafshatë buke; nukë thirrë Zonë.

5Atie u hyri frik’ e madhe, se Perëndia është ndë bres të drejtëvet.

6Turpëruatë këshillen’ e dorë-hollit, po Zoti është shpëresa e ati.

7Kush do t’apë nga Siona shpëtimn’ e Israilit? Kur të kthenjë Zoti llausn’ e ti prej skllavisë, do të gëzonetë Jakovi, edhe do të ngazëllonetë Israili.