Psalltiri 137 - Albanian Tosk Psalms Konstandin Kristoforidhi 1868（ALPSTO1868）

1Mbi lumënjt të Vavyllonësë, atie ndënjëm edhe qjam, kur kujtuam Sionënë.

2Mbi shelgjet ndë mes t’asaj varëm drurëtë t’anë.

3Se ata që na skllavosnë, atie kërkuanë prej nesh fjalë kënkësh, edhe ata që na hoqnë udhënë (kërkuanë prej nesh) kënkë gazi, (duke thënë): Na këndoni nga kënkët’ e Sionësë.

4Qysh të këndojmë kënkën’ e Zotit ndë dhe të huaj.

5Ndë të harrofsha, Jerusallimë, m’u harroft’ e diathta dorë!

6M’u ngjittë gjuha ndë gurmast, ndë mos të kujtofsha, ndë mos vënça më përpara Jerusallimënë ndë kryet të gazit t’im!

7Kujto, Zot, të bijt’ e Edhomit, të cilëtë dtën’ e Jerusallimësë thoshnë: Rrëzoni, rrëzoni (atë), gjer ndë themelet t’asaj.

8Bij’ e Vavillonësë, që je për të shkretuarë, lum kush të t’apë çpagim, për sa na bëre!

9Lum kush të rroknjë, e të hedhë foshnjet’ e tua mbi gurt!