Psalltiri 116 - Albanian Tosk Psalms Konstandin Kristoforidhi 1868（ALPSTO1868）

1Gëzonem, se Zoti ndigjoi zën’ e lutëjesë s’ime,

2se uli veshin’ e ti ndek unë, edhe gjithë ditt’ e jetësë s’ime do të thërres (mb’atë).

3Më qarkuanë të dhëmbura vdekëje, edhe më gjetnë shtrëngime varri; gjeta shtrëngim e të dhëmburë.

4Edhe thirra mb’emërit të Zotit: O Zot, shpëto shpirtinë tim.

5Zoti është’ i përdëllyeshim e i drejtë, edhe Perëndia ynë përdëllyen.

6Zoti ruan të mituritë; u përgjunjçë, edhe më shpëtoi.

7Kthehu, o shpirti im, ndë të prënjturit tat, se Zoti të bëri mirë.

8Se shpëtove shpirtinë t’im prej vdekëjesë, syt’ e mi prej loç, edhe këmbët’ e mia prej të shkari.

9Do të ecënj përpara Zotit ndë dhe të gjallëvet.

10Besova, përandaj fola; un’ u përgjunjçë fort,

11edhe unë thashë ndë tëmerimt t’im: Çdo njieri është rremës.

12Çë çpërblim t’i ap Zotit për gjithë ato të mirat që më bëri?

13Do të mar qeftin’ e shpëtimit, edhe do të thërres mb’emërit të Zotit.

14Do t’i ap Zotit uratat’ e mia, përpara gjithë llauzit ati.

15Vdekëja e të drejtëvet ati ësht’ e nderçime përpara Zotit.

16O Zot, unë jam shërbëtori yt, edhe i biri shërbëtoresë s’ate, ti cgjidhe të lidhurat’ e mia.

17Ty do të të bënj kurban lavdurimi, edhe mb’emërit të Zotit do të thërres.

18Do t’i ap Zotit uratat’ e mia, përpara gjithë llauzit ati,

19ndë hoborë të shtëpisë Zotit, ndë mes teje, o Jerusallimë. Allilluja.