Luka 18 - Albanian Gheg New Testament（ALGNT）

Vejusha dhe gjykatësi

1Atëherë u tregoi një shëmbëlltyrë për nevojën me u lutë gjithmonë, pa u ligështue.

2U thoshte: «Në një qytet ishte një gjykatës që s'druente Hyun e për njerëzit s'i bahej vonë.

3Në atë qytet ishte edhe një vejushë, e cila shkonte tek ai e i thoshte: “Më jep të drejtë ndaj kundërshtarit tim!”.

4Mirëpo ai nuk donte për njëfarë kohe, por ma vonë tha me vete: “Edhe pse s'druej Hyun e për njerëzit s'më bahet vonë,

5meqë kjo vejushë po më lodh, do t'ia jap të drejtën, që të mos vijë e të më sfilisë”».

6Atëherë Zoti tha: «Ndigjoni çka thotë gjykatësi i padrejtë.

7Po Hyu, a nuk do ta zbatojë drejtësinë për të zgjedhunit e vet që i bërtasin ditë e natë? A do t'i lajë me pritë?

8Unë ju them se do t'ua japë të drejtën shpejt. Megjithatë, kur të vijë Biri i njeriut, a thue do ta gjejë besimin mbi dhe?».

Fariseu e tagrambledhësi

9Disave, që besonin se ishin të drejtë dhe i përçmonin të tjerët, u tregoi këtë shëmbëlltyrë:

10«Dy njerëz u ngjitën në tempull për me u lutë. Njeni ishte farise e tjetri tagrambledhës.

11Fariseu qëndronte më kambë e lutej tue thanë me vete: “O Hy, të falënderoj që nuk jam si njerëzit e tjerë, grabitës, të padrejtë, të përdalë apo edhe si ky tagrambledhës.

12Njinoj dy herë në javë dhe jap të dhjetën e gjithçkaje që fitoj”.

13Mirëpo tagrambledhësi, mbasi qëndroi larg, nuk donte as me çue sytë drejt qiellit, por i binte krahnorit, tue thanë: “O Hy, ki mëshirë për mue, mëkatnorin!”.

14Po ju them: ky zbriti në shtëpinë e vet i shpallun i drejtë në ved të tij. Se secili që e nalton veten, do të poshtnohet, mirëpo kush e poshtnon veten, do të naltohet».

Bekimi i fëmijëve

15I sillnin edhe foshnjet, që t'i prekte, por nxanësit, kur e panë këtë gja, i qortonin.

16Jezusi, përkundër, i thirri pranë vetes e tha: «Leni fëmijët të vijnë tek unë e mos i ndaloni, se të tillëve u përket mbretnia e Hyut.

17Vërtet po ju them: ai që nuk e pranon mbretërinë e Hyut si fëmijë, nuk do të hyjë në të».

I pasuni

18Dikush nga paria e pyeti: «Mësues i mirë, çka duhet të baj, për me trashëgue jetën e amshueme?».

19Jezusi i tha: «Pse po më quen të mirë? Askush s'asht i mirë veç Hyut.

20Urdhnimet i din: mos thyej kunorën, mos vrit, mos vidh, mos ban dëshmi të rreme, ndero atin tand e nanën tande!».

21Ai i tha: «Të gjitha këto i kam zbatue që në rini».

22Kur e ndigjoi këtë, Jezusi i tha: «Vetëm një gja ke mangut: shit gjithçka ke e jepjua skamnorëve, se do të kesh një thesar në qiell. Dhe eja e më ndiq!».

23Por ai, kur i ndigjoi këto, ra në trishtim. Ishte tepër i pasun.

24Jezusi e vërejti se kishte ra në trishtim, prandaj tha: «Sa e zor e kanë me hy në mbretninë e Hyut ata që kanë pasuni!

25E ka ma të lehtë një deve me kalue nëpër vrimën e një gjilpane, se një i pasun me hy në mbretninë e Hyut».

26Ata që po e ndigjonin e pyetën: «Po kush mundet me shpëtue?».

27Ai u përgjigj: «Çka asht e pamundun për njerëzit, për Hyun asht e mundun».

28Atëherë Pjetri i tha: «Ja, ne lamë gjithçka që na përkiste dhe erdhëm mbas teje».

29Ai u përgjigj: «Vërtet po ju them, nuk ka asnjë që të ketë lanë shtëpi a grue, a vëllazën, a prind, a fëmijë për shkakun e mbretërisë së Hyut,

30që nuk do të marrë shumëfish në këtë kohë dhe në kohën e ardhshme jetën e pasosun».

Paralajmërimi i tretë i Pashkëve

31Atëherë mori të dymbëdhjetët e u tha: «Ja, po ngjitemi në Jerusalem dhe do të përmbushet gjithçka që asht shkrue me anë të profetëve për Birin e njeriut.

32Ai do t'u dorëzohet kombeve, do ta tallin, do ta shajnë e do ta pështyjnë.

33Mbasi ta kenë fshikullue, do ta vrasin, por ditën e tretë do të ngjallet».

34Ata nuk kuptuan asgja, se kjo fjalë ishte mshehtë për ta dhe nuk i morën vesh thaniet.

Shërimi i lypësit të verbër

35Kur po i afrohej Jerihonit, një i verbër ishte ulë anës udhës e lypte.

36Kur ndigjoi se po kalonte një turmë, pyeti se çka po ndodhte.

37Atëherë e njoftuen: «Jezus Nazaretasi po kalon».

38Dhe ai bërtiti e tha: «Jezus, Biri i Davidit, ki mëshirë për mue!».

39Ata që ecnin përpara e urdhnuen me heshtë, por ai klithi edhe ma fort: «Biri i Davidit, ki mëshirë për mue!».

40Jezusi ndaloi dhe urdhnoi t'ia sillnin pranë. Kur ai u afrue, e pyeti:

41«Çka dëshiron të baj për ty?». Ai i tha: «Zot, të shoh sërish!».

42Dhe Jezusi i tha: «Shih sërish! Besimi yt të shpëtoi».

43Atij iu kthye menjëherë shikimi e i shkonte mbas, tue lëvdue Hyun. I gjithë populli, kur e pa këtë gja, i dha lavdi Hyut.