Luka 11 - Albanian Gheg New Testament（ALGNT）

Lutja

1Kur ishte tue u lutë në një vend, mbasi mbaroi, dikush prej nxanësve të vet i tha: «Zot, na mëso me u lutë, sikurse edhe Gjoni i mësoi nxanësit e vet».

2Ai u tha: «Kur të luteni thoni:

Atë, u shenjtnoftë emni yt,

ardhtë mbretnia jote!

3Bukën tonë të nevojshme

na e jep çdo ditë!

4E na i fal mëkatet tona,

se edhe ne ia falim çdo detyruesi tonë.

E mos na shtiej në sprovë».

5Dhe u tha: «Dikush prej jush mund të ketë një mik dhe shkon tek ai në mesnatë e i thotë: “Mik, më jep hua tri bukë,

6se më ka mbërritë një mik i imi prej rruge e nuk kam çka me i shtrue para”.

7E ai përgjigjet nga mbrenda: “Mos më sill shqetësime! Dera asht mbyllë tashma dhe fëmijët e mi janë në gjumë me mue. Nuk mundem me u çue e me të dhanë”.

8Unë po ju them, edhe pse nuk do të çohet me i dhanë se e ka mik, për shkak të parturpësisë së atij do të çohet me i dhanë çka të ketë nevojë.

9Dhe unë po ju them: lypni e ka me ju u dhanë; kërkoni e keni me gjetë; trokitni e ka me ju u hapë,

10se kush lyp, merr; kush kërkon, gjen dhe atij që troket, ka me iu hapë.

11Cili prej jush, që asht atë, nëse biri do t'i lypë peshk, në ved të peshkut i jep gjarpën?

12Ose do t'i lypë vezë dhe i jep akrep?

13Nëse ju, që paraqiteni të këqij, dini me u dhanë fëmijëve tuej dhurata të mira, sa herë ma shumë Ati juej qiellit do t'ua japë Shpirtin e shenjtë atyne që ia lypin!».

Jezusi dhe Beelzebuli

14Ai ishte tue nxjerrë një dreq,që ishte memec. Kur ishte tue dalë dreqi, memeci foli e turmat u mahnitën.

15Por disa prej tyne thanë: «Ai i nxjerr dreqnit falë Beelzebulit, prijësit të dreqënve».

16Të tjerë, me e vue në sprovë, i kërkonin një shenjë nga qielli.

17Por ai, tue i ditë mendimet e tyne, u tha: «Çdo mbretni e përçame në vetvete shkretohet dhe shembet shtëpi mbi shtëpi.

18Nëse edhe Satani është i përçamë, si do të qëndrojë mbretnia e tij, meqë thoni se i nxirrkam dreqnit falë Beelzebulit?

19Nëse unë i nxjerr dreqnit falë Beelzebulit, po bijtë tuej, falë kujt i nxjerrin? Prandaj, ata do të jenë gjykatësit tuej.

20Por, nëse unë i nxjerr dreqnit falë gishtit të Hyut, atëherë mbretnia e Hyut mbërriti tek ju.

21Kur një njeri i fortë e krejt i armatosun e ruen ndërtesën e vet, plangu i tij asht i qetë.

22Por, kur e mësyen dhe e mposht dikush ma i fortë se ai, ia merr pajimet në të cilat ishte mbështetë e ia shpërndan plaçkën.

23Kush nuk asht me mue, asht kundër meje dhe kush nuk mbledh me mue, shpërhap».

Kthimi i shpirtit të papastër

24«Kur një shpirt i papastër del nga njeriu, endet nëpër vende pa ujë, tue lypë pushim, por pa gjetë. Atëherë thotë: “Do të kthehem te shtëpia ime, prej ku dola”.

25Kur vjen, e gjen të fshieme e të zbukurueme.

26Mandej shkon e kap shtatë shpirtna të tjerë ma të këqij se vetja dhe hyjnë e banojnë aty. Dhe gjendja e mbrame e atij njeriu bahet ma e keqe se e para».

Lumnia e vërtetë

27Kur ishte tue thanë këto, një grue nga turma çoi zanin e i tha: «Lum barku që të barti dhe gjijtë që thithe».

28Por ai tha: «Ma të lum janë ata që e ndigjojnë fjalën e Hyut dhe i binden!».

Shenja e Jonës

29Kur po shtoheshin turmat, filloi me thanë: «Kjo brezni asht brezni e ligë. Ajo lyp një shenjë, por asnjë shenjë nuk do t'i jepet, përveç shenjës së Jonës.

30Sikurse Jona u ba shenjë për popullin e Ninivës, ashtu do të jetë edhe Biri i njeriut për këtë brezni.

31Mbretnesha e Jugut do të dalë në gjyq me burrat e kësaj breznie e do t'i dënojë, se ajo erdhi nga skajet e dheut me ndie urtinë e Solomonit. Dhe, ja, këtu ka diçka ma shumë se Solomoni.

32Burrat e Ninivës do të dalin në gjyq me këtë brezni e do ta dënojnë, se ata u penduen falë predikimit të Jonës. Dhe, ja, këtu ka diçka ma shumë se Jona».

Drita e trupit

33«Askush që ndez një kandil nuk do ta vejë në një vend të mshehtë apo nën magje, por përmbi ndriçuesin, që të shohin dritën ata që hyjnë.

34Drita e trupit asht syni yt. Kur syni yt asht i shëndoshë, edhe tanë trupi yt asht i ndritun, por, kur asht i sëmundë, edhe trupi yt asht i errët.

35Rueju, pra, që drita në ty të mos jetë terr.

36Nëse, pra, tanë trupi yt asht krej i ndritun, pa pasë pjesë në terr, do të jetë krej i ndritun, porsi kur të ndriçon një kandil shndrit me vezullimin e vet».

Jezusi qorton krerët

37Kur ishte tue folë, një farise iu lut të shkonte me hangër tek ai. Ai shkoi e u ul.

38Fariseu, kur e pa, u çudit, se ai nuk u la para se të hante.

39Mirëpo Zoti i tha: «Tani, ju farisejtë pastroni anën e jashtme të kupës e të pjatës, por mbrendësia juej gëlon me grykësi e ligësi.

40Të pamend! Ai që bani anën e jashtme, a nuk bani edhe të mbrendshmen?

41Prandaj, jepni lëmoshë gjanat e mbrendshme e gjithçka e jueja asht e pastër.

42Por, mjerë ju, farisej, se jepni një të dhjetën e mendrës, të ryzës e të çdo barishteje, por shpërfillni drejtësinë e dashurinë e Hyut. Këto duhet t'i kryeni, pa i shmangë të tjerat.

43Mjerë ju, farisej, se ua ka anda vendin e parë nëpër sinagoga e përshëndetjet nëpër sheshe!

44Mjerë ju, që jeni si varre të pashenjueme e njerëzit ecin mbi to pa e ditë».

45Një nga ligjtarët iu përgjigj: «Mësues, tue thanë këto, na fyen edhe ne».

46Por ai tha: «Mjerë edhe ju, ligjtarë, se i ngarkoni njerëzit me barrë të randa e vetë nuk i prekni barrët as me një gisht!

47Mjerë ju, se u bani vorret profetëve, të cilët i vranë etnit tuej!

48Kështu dëshmoni se pajtoheni me veprat e etënve tuej, sepse ata i vranë, por ju u bani vorret.

49Prandaj edhe urtia e Hyut tha: “Unë do t'u dërgoj profetë e apostuj, por disa prej tzne do t'i vrasin e disa do t'i përndjekin”,

50që prej kësaj breznie të kërkohet gjakui i profetënve, i derdhun që nga themelimi i botës,

51prej gjakut të Abelit deri te gjaku i Zakarisë, që e vranë mes altarit e tempullit. Po, po ju them, prej kësaj breznie do të kërkohet.

52Mjerë ju, ligjtzarë, se e hoqët çelësin e dijes! Kështu ju nuk hytë e penguet ata që donin me hy».

53Kur doli, shkrestarët e farisejtë filluen me u zemërue fort e e me i ba pyetje të shumta,

54tue i ngrehë kurth për me e zanë në bef me ndonjë fjalë prej gojës së tij.