Luka 14 - Albanian Gheg New Testament（ALGNT）

Shërimi i të sëmundit me hidropizi

1Kur hyni në shtëpinë e njenit prej kryetarëve të farisejve, një të shtunë, për me hangër, ata po e kqyrnin me kujdes.

2Dhe ja, para tij ishte një njeri me hidropizi.

3Jezusi i pyeti mësuesit e ligjit dhe farisejtë: «A lejohet me shërue të shtunën, apo jo?».

4Por ata heshtën dhe ai e mori, e shëroi dhe e la të lirë.

5Atëherë u tha: «Kush prej jush, nëse i bie fëmija apo kau në pus, nuk do ta nxirrte menjëherë ditën e shtunë?».

6E nuk mundën me e kundërshtue.

Mësimi për mikpritjen

7Atëherë u tregoi një shëmbëlltyrë të thirrunve, mbasi vuni re se si zgjidhnin kryet e vendit. U tha:

8«Kur të jesh i thirrun në dasëm, mos u ul në në krye të vendit, se mos asht thirrë prej tij ndokush ma i nderuem se ti

9dhe vjen ai që të ka thirrë ty dhe atë e të thotë: “Lëshoja vendin këtij”. E atëherë, me turp, ke me fillue me zanë vendin e fundit.

10Por, kur të jesh i thirrun, shko e ulu në vendin e fundit, që, kur të vijë ai që të ka thirrë, të të thotë: “Mik, ngjitu ma nalt!”. Atëherë do të jesh i nderuem para të gjithë të .

11Sepse, kush e nalton veten, do të poshtnohet, e kush poshtnon veten, do të naltohet».

12Atij që e kishte thirrë, i tha: «Kur të shtrosh drekë a darkë, mos thirr miqtë e tu, as vllaznit e tu, as farefisin tand apo të afërmit e pasun, se përndryshe edhe ata kanë me të thirrë ty e kështu do të shpërblehesh.

13Përkundrazi, kur të shtrosh gosti, thirr njerëz të varfën, të kërrusun, të çalë e të verbët.

14Kështu do të jesh i lum, se ata nuk kanë me çka me të shpërblye, por do të shpërblehesh në ngjalljen e të drejtëve».

Të ftuemit

15Një prej sofërtarëve, mbasi ndigjoi këto, i tha: «Lum ai që han bukë në mbretërinë e Hyut!».

16Por ai i tha: «Një njeri bani një gosti të madhe dhe thirri shumë vetë.

17Kur erdhi koha e gostisë, çoi shërbëtorin e vet me u thanë të thirrunve: “Ejani, se asht tashma gati”.

18Por ata filluen të gjithë njësoj me u shfajësue. I pari i tha: “Bleva një arë dhe e kam të nevojshme me dalë me e pa. Të lutem, ma prano shfajësimin!”.

19Një tjetër tha: “Bleva pesë pendë qe e po shkoj me i provue. Të lutem, ma prano shfajësimin!”.

20Një tjetër tha: “U martova, prandaj nuk mund të vij”.

21Shërbëtori u kthye dhe ia tregoi këto të zotit. Atëherë i zoti i shtëpisë u zemërue e i tha shërbëtorit të vet: “Dil shpejt në sheshet e në rrugët e qytetit e priju këtu këtu skamnorëve, të të gjymtuemve, të verbtëve e të çalëve”.

22Shërbëtori i tha: “Zotni, u ba siç urdhnove e prapë ka vend”.

23Atëherë zotnia i tha shërbëtorit: “Dil nëpër rrugë e shtigje dhe detyroji njerëzit me hy, që të më mbushet shtëpia”.

24Unë, pra, po ju them: asnjë prej atyne burrave të thirrun nuk do ta shijojë gostinë time».

Sjellja e nxanësit të Jezusit

25Shumë turma po ecnin me të. Atëherë ai u kthye e u tha:

26«Nëse dikush vjen tek unë dhe nuk dhe nuk e urren të atin, të amën, gruen, fëmijët, vëllezërit e motrat, deri edhe jetën e vet, nuk mund të jetë nxanësi im.

27Ai që nuk nuk e mbart kryqin e vet e vjen mbas meje, nuk mund të jetë nxanësi im.

28Cili prej jush, tue dashtë me ndërtue një kullë, nuk ulet ma parë me matë shpenzimet, a i dalin për me e krye,

29në mënyrë që, mbasi t'i ketë hedhë themelet pa qenë i aftë me e mbarue, të gjithë ata që e shohin të mos fillojnë me e përqeshë,

30tue thanë: “Ky njeri nisi me ndërtue, por nuk qe i zoti me e përfundue”.

31Ose, cili mbret, kur del me u ndeshë në luftë me një tjetër mbret, nuk ulet ma parë me kqyrë a asht i aftë me u ndeshë, me dhjetë mijë vetë, me atë që i del para me njëzet mijë?

32Nëse nuk mundet, kur ai asht ende larg, i dërgon një përfaqësi për me i lypë kushtet e paqes.

33Prandaj, asnjë nga ju që nuk ndahet nga të tanë pasunitë e veta nuk mundet me qenë nxanësi im».

Kripa pa shije

34«Kripa asht e mirë, por, nëse edhe kripa e humb shijen, me çka mund të kripet?

35Nuk asht e dobishme as për tokën, as për plehun, prandaj e hedhin jashtë. Kush ka veshë me ndigjue, le të ndigjojë».