1 VE vaki oldu ki, günün birinde, mabette halka öğretir ve incili vâzederken, başkâhinler, yazıcılar ile ihtiyarlar onun üzerine vardılar;
2ve ona: Bize söyle, bu şeyleri ne salâhiyetle yapıyorsun? yahut bu salâhiyeti sana veren kimdir? diye söylediler.
3İsa onlara cevap verip dedi: Ben de size bir şey soracağım, ve bana söyleyin:
4Yahyanın vaftizi gökten mi, yoksa insanlardan mı idi?
5Onlar birbirlerile söyleşip dediler: Eğer: Gökten, dersek, bize: Niçin ona inanmadınız? diyecektir.
6Fakat biz: İnsanlardan, dersek, bütün halk bizi taşlıyacaktır; çünkü onlar Yahyanın peygamber olduğuna kanmıştırlar.
7Ve: Nereden olduğunu bilmiyoruz, cevabını verdiler.
8İsa onlara dedi: Ben de size bu şeyleri ne salâhiyetle yaptığımı söylemem.
9İsa halka şu meseli söylemeğe başladı: Bir adam bağ dikti, onu bağcılara kiraya verdi, ve uzun bir zaman için başka memlekete gitti.
10Ve mevsiminde mahsulünden kendisine vermeleri için, bağcılara bir hizmetçi gönderdi; fakat bağcılar onu dövdüler, eli boş gönderdiler.
11Başka bir hizmetçi daha gönderdi; onu da dövdüler; ve hakaret edip eli boş gönderdiler.
12Bir üçüncüsünü de gönderdi; onu da yaraladılar, ve dışarı attılar.
13Bağ sahibi de: Ne yapayım? Sevgili oğlumu göndereyim; belki ona hürmet ederler, dedi.
14Fakat bağcılar onu gördükleri zaman: Bu varistir; onu öldürelim de miras bize kalsın, diye öğütleştiler.
15Ve onu bağdan dışarı atıp öldürdüler. İmdi bağın sahibi onlara ne yapacaktır?
16Gelecek, bu bağcıları helâk edecek, ve bağı başkalarına verecektir. Bunu işittikleri zaman: Allah etmesin! dediler.
17Fakat İsa onlara baktı ve dedi: Öyle ise, bu yazılı olan nedir?
“Yapıcıların reddettikleri taş,
Köşenin başı oldu.”
18Her kim o taşın üzerine düşerse, parçalanacak; fakat o, kimin üstüne düşerse, onu toz gibi dağıtacaktır.
19Yazıcılar ve başkâhinler hemen o saatte İsaya el atmak istediler; ve halktan korktular; çünkü onun kendilerine karşı bu meseli söylediğini anladılar.
20Ve onu göz altına aldılar, ve onu sözü ile tutsunlar da valinin hükmüne ve salâhiyetine versinler diye, kendilerini salih gösteren çaşıtlar gönderdiler.
21Onlar: Muallim, biz senin doğrulukla söylediğini ve öğrettiğini biliyoruz, hiç kimsenin şahsına bakmazsın, fakat Allahın yolunu doğrulukla öğretiyorsun;
22bizim için Kaysere vergi vermek caiz mi, yahut değil mi? diye ondan sordular.
23Fakat İsa onların kurnazlığını anladı, ve kendilerine dedi:
24Bana bir dinar gösterin. Ondaki suret ve yazı kimindir? Onlar: Kayserin, dediler.
25İsa da onlara dedi: Öyle ise, Kayserin şeylerini Kaysere, ve Allahın şeylerini Allaha ödeyin.
26Onlar halkın önünde bu sözü ona karşı kullanamadılar; onun cevabına şaştılar, ve sustular.
27Kıyamet yoktur diyen Sadukilerden bazıları gelip ondan sordular:
28Ey Muallim, Musa bize yazmıştır:
44İmdi Davud onu Rab diye çağırırsa, o nasıl onun oğlu olur?
45Ve bütün halk dinlerken, şakirtlerine dedi:
46Yazıcılardan sakının, onlar kaftanlarla gezmek isterler, ve çarşılarda selâmları, havralarda baş kürsüleri, ve ziyafetlerde baş yerleri severler;
47onlar dul kadınların evlerini yutarlar, ve gösteriş için uzun dualar ederler; bunlar daha büyük mahkûmiyete uğrıyacaklardır.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.