1 EY Allah, milletler senin mirasına girdi;
Mukaddes mabedini murdar ettiler;
Yeruşalimi taş yığınlarına döndürdüler,
2Kullarının leşlerini yiyecek diye gök kuşlarına,
Müttakilerinin etini yerin canavarlarına verdiler.
3Yeruşalim çevresinde kanlarını su gibi akıttılar,
Ve onları gömen yoktu.
4Komşularımıza bir yüzkarası,
Çevremizdekilere eğlence ve gülünç olduk.
5Ne vakte kadar, ya RAB? ebediyen gazap edecek misin?
Kıskançlığın ateş gibi yanacak mı?
6Seni bilmiyen milletler üzerine,
İsmini çağırmıyan ülkeler üzerine gazabını dök.
7Çünkü onlar Yakubu yedi,
Ve onun yurdunu çöl ettiler.
8Atalarımızın fesatlarını bize karşı anma;
Rahmetlerin bizi tez karşılasın;
Çünkü biz çok alçaldık.
9Ey kurtuluşumuzun Allahı, isminin izzeti uğruna bize yardım et;
Bizi kurtar, ve ismin uğruna suçlarımızı bağışla.
10Niçin milletler desin: Nerede onların Allahı?
Kullarının dökülmüş kanlarının öcu
Milletler arasında, gözümüzün önünde bilinsin.
11Mahpusun iniltisi senin önüne erişsin,
Ölüm oğullarını kudretinin büyüklüğüne göre kayır;
12Komşularımızın seni rüsvay ettikleri rüsvaylığı,
Onların bağrına, yedi kat olarak, iade et, ya Rab.
13Ve biz, senin kavmın, otlağının koyunları,
Sana ebediyen şükrederiz;
Hamdini nesilden nesle anlatırız.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
