Markos 1 - Turkish Bible Old Translation 1941（KMESK）

1 ALLAHIN Oğlu, İsa Mesihin incilinin başlangıcı.

2İşaya peygamberde:

“İşte, senin yüzün önünde habercimi gönderiyorum,

O, senin yolunu hazırlıyacaktır;”

3“Çölde çağıranın sesi:

Rabbin yolunu hazırlayın,

Onun yollarını düz edin,”

diye yazıldığı üzre,

4çölde vaftiz eden ve günahların bağışlanması için tövbe vaftizini vâzeyliyen Yahya geldi.

5Bütün Yahudiye köylükleri ve bütün Yeruşalimliler ona çıkıyorlardı, ve günahlarını itiraf edip Erden ırmağında onun tarafından vaftiz olunuyorlardı.

6Yahya deve tüyü giyinmişti; belinde deriden kuşağı vardı, çekirge ve yaban balı yerdi.

7Ve vâzederek diyordu: Benden sonra benden daha kudretlisi geliyor, iğilip onun çarıklarının bağını çözmeğe ben lâyık değilim.

8Ben sizi su ile vaftiz ettim, fakat o sizi Ruhülkudüsle vaftiz edecektir.

9O günlerde vaki oldu ki, İsa Galilenin Nâsıra şehrinden gelip Erdende Yahya tarafından vaftiz olundu.

10Hemen sudan çıkarak, göklerin yarıldığını, ve kendi üzerine Ruhun güvercin gibi indiğini gördü;

11ve göklerden: Sen benim sevgili Oğlumsun, senden razıyım, diye bir ses geldi.

12Ruh hemen onu çöle sevketti;

13ve Şeytan tarafından tecrübe olunarak, kırk gün çölde kaldı; vahşi hayvanlarla beraberdi; melekler de ona hizmet ediyorlardı.

14Yahya ele verildikten sonra, İsa, Allahın incilini vâzederek, Galileye gelip dedi:

15Vakit tamam oldu, ve Allahın melekûtu yakındır; tövbe edin, ve incile iman eyleyin.

16Galile denizi kıyısından geçerek, Simunu ve kardeşi Andreası denize ağ atarlarken gördü; çünkü balıkçı idiler.

17İsa onlara dedi: Ardımca gelin, sizi insan avcıları yapacağım.

18Onlar da hemen ağlarını bırakıp onun ardınca gittiler.

19Oradan biraz ileri gidince, Zebedinin oğlu Yakubu, ve kardeşi Yuhannayı gördü; kayıkta ağlarını tamir ediyorlardı.

20Hemen onları çağırdı; onlar da babaları Zebediyi kayıkta işçilerle bırakıp onun ardınca gittiler.

21Kefernahuma girdiler; ve İsa hemen Sebt günü havraya girip öğretiyordu.

22Onun öğretişine çok şaştılar; çünkü onlara yazıcılar gibi değil, fakat hâkimiyet sahibi gibi öğretiyordu.

23Hemen onların havrasında murdar ruh ile bir adam olup, bağırarak dedi:

24Bizden sana ne, ey Nâsıralı İsa? bizi helâk etmeğe mi geldin? Kimsin, seni biliyorum; Allahın Mukaddesi.

25İsa onu azarlıyıp: Sus, ve ondan çık, dedi.

26Murdar ruh da onu sarsıp yüksek sesle bağırarak ondan çıktı.

27Hepsi de şaştılar, o derece ki, birbirine sorup diyorlardı: Bu nedir? yeni öğretiş! o, murdar ruhlara bile hâkimiyetle emrediyor, ve kendisine itaat eyliyorlar.

28Onun hakkındaki rivayet bütün Galile çevresinde her yere hemen yayıldı.

29Havradan çıktıkları zaman, Yakub ve Yuhanna ile beraber hemen Simunun ve Andreasın evine geldiler.

30Simunun kaynanası ısıtmalı yatıyordu; onun için hemen İsaya söylediler.

31O da gelip elinden tuttu, kaldırdı; ısıtma onu bıraktı, ve kadın onlara hizmet etti.

32Akşamlayın, güneş battığı zaman, bütün hastaları ve cine tutulmuş olanları kendisine getirdiler.

33Bütün şehir kapıya toplanmıştı.

34İsa çeşit çeşit hastalıklara tutulmuş olan çok kimseleri iyi etti; çok cinler çıkardı; ve cinleri söz söylemeğe bırakmıyordu, çünkü kendisini tanıyorlardı.

35Sabahlayın, gün doğmadan çok evel, İsa kalktı; çıkıp bir ıssız yere gitti; orada dua etti.

36Simun ve onunla beraber olanlar İsanın arkasından gittiler;

37ve onu bulup kendisine: Herkes seni arıyor, dediler.

38İsa da onlara dedi: Başka yakın kasabalara gidelim de oralarda da vâzedeyim; çünkü ben bunun için çıktım.

39Ve havralarında vâzederek, ve cinleri çıkararak, bütün Galilede dolaştı.

40Bir cüzamlı İsaya geldi, ve kendisine yalvararak diz çöküp ona dedi: Eğer istersen beni temizliyebilirsin.

41O da acıyarak, elini uzattı, ve ona dokundu, ve kendisine: İsterim, temiz ol, dedi.

42Cüzam hemen ondan gitti, ve temiz oldu.

43İsa ona sıkı tenbih ederek, hemen onu gönderip kendisine dedi:

44Sakın kimseye bir şey söyleme; fakat git, kendini kâhine göster, ve onlara şehadet olsun diye, temizliğin hakkında Musanın emrettiğiLevililer 13:49; 14:2. şeyleri arzet.

45Fakat o çıktı, bir çok şeyler ilân etmeğe, ve bu sözü yaymağa başladı, şöyle ki, İsa artık bir şehre açıkça giremez oldu; ancak dışarda ıssız yerlerde bulunuyordu; ve her taraftan kendisine geliyorlardı.