Yoel 1 - Turkish Bible Old Translation 1941（KMESK）

BAP 1

1 PETUELİN oğlu Yoele gelen RABBİN sözü.

2Ey ihtiyarlar, bunu dinleyin, ve memlekette oturanların hepsi, buna kulak verin. Sizin günlerinizde, ve atalarınızın günlerinde böylesi oldu mu?

3Bunu oğullarınıza anlatın, ve oğullarınız kendi oğullarına, ve onların oğulları da gelecek nesle anlatsınlar.

4Gazamdan artakalanı çekirge yedi; ve çekirgeden artakalanı yelek yedi; ve yelekten artakalanı hasil yedi.

5Ayılın, ey sarhoşlar, ve ağlayın; ve ey şarap içenler, hepiniz, tatlı şarap için uluyun; çünkü ağzınızdan kapıldı.

6Çünkü memleketimin üzerine kuvvetli ve sayıya gelmez bir millet çıktı; onun dişleri aslan dişleridir, ve onda dişi aslanın azı dişleri var.

7Asmamı harap etti, ve incir ağacımın kabuğunu soydu; onu tamamen soyup yere attı; dalları ağardılar.

8Gençliğinin kocası için çul kuşanan gelin gibi yas tut.

9RABBİN evinden ekmek takdimesi ve dökülen takdime kesildi; kâhinler, RABBİN hizmetçileri, yas tutuyorlar.

10Tarla harap oldu, toprak yas tutuyor; çünkü buğday harap oldu, yeni şarap kurudu, yağ kesildi.

11Buğdaydan ve arpadan ötürü, ey çiftçiler, utanın, ey bağcılar, uluyun; çünkü tarla mahsulü yok oldu.

12Asma kurudu, ve incir ağacı kesildi; nar, ve hurma, ve elma, kırın bütün ağaçları kurudular; âdem oğullarından da sevinç kalktı.

13Ey kâhinler, çul kuşanıp dövünün; ey mezbahın hizmetçileri, uluyun; ey Allahımın hizmetçileri, gelin, çulda geceleyin; çünkü Allahınızın evinden ekmek takdimesi ve dökülen takdime kesildi.

14Oruç takdis edin, toplantıya çağırın, ihtiyarları ve memlekette oturanların hepsini Allahınız RABBİN evine toplayın, ve RABBE feryat edin.

15Ah o gün! çünkü RABBİN günü yakın, ve her şeye Kadir olan tarafından bir yıkım gibi geliyor.

16Gözlerimizin önünden yemek, Allahımızın evinden sevinç ve meserret kesilmedi mi?

17Toprak kesikleri altında tohumlar çürüdü; mahzenler boş kaldı, ambarlar yıkıldı; çünkü buğday kurudu.

18Hayvanlar nasıl inliyorlar! sığır sürüleri şaşkın, çünkü kendilerine otlak yok; koyun sürüleri de zebun oldular.

19Ya RAB, sana feryat ediyorum, çünkü çölün otlaklarını ateş yiyip bitirdi, ve alev kırın bütün ağaçlarını kavurdu.

20Kır hayvanları da soluyarak seni çağırıyorlar; çünkü akar sular kurudu, ve çölün otlaklarını ateş yiyip bitirdi.